Pentametr jambiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pentametr jambiczny (gr. πεντάμετρος ἴαμβος) - rodzaj metrum w poezji, w którym każdy wers zbudowany jest z pięciu stóp składających się z dwóch sylab - krótkiej i długiej (w metryce antycznej) lub nieakcentowanej i akcentowanej (w językach bez iloczasu). W tradycyjnym zapisie przedstawia się go następująco:

Short-foot-meter.svg Long-foot-meter.svg Short-foot-meter.svg Long-foot-meter.svg Short-foot-meter.svg Long-foot-meter.svg Short-foot-meter.svg Long-foot-meter.svg Short-foot-meter.svg Long-foot-meter.svg

Pentametr jambiczny stosowany był między innymi w klasycznej poezji angielskiej. Przykładem pentametru jambicznego w literaturze polskiej jest wiersz A. Mickiewicza "Do B... Z...":

Słowiczku mój! a leć, a piej!
Na pożegnanie piej
Wylanym łzom, spełnionym snom,
Skończonej piosnce twej!

Słowiczku mój! twe pióra zzuj,
Sokole skrzydła weź,
I w ostrzu szpon, zołoto-stron
Dawidzki hymn tu nieś!

Bo wyszedł głos, i padł już los,
I tajne brzemię lat
Wydało płód! i stał się cud!
I rozraduje świat.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]