Percy Sillitoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sir Percy Sillitoe (ur. 1888, zm. 1962), dyrektor generalny brytyjskiej Służby Bezpieczeństwa (MI5) od 1946 do 1953.

Służbę w administracji państwowej rozpoczął w 1908, wstępując do policji brytyjskiej w Afryce Południowej. Ze służbami specjalnymi zetknął się po raz pierwszy właśnie w Afryce Południowej, także podczas pracy w policji. W 1911 przeniósł się do Rodezji północnej, służył podczas I wojny światowej.

W 1923 powrócił do Wielkiej Brytanii, tam po pewnym czasie objął stanowisko szefa policji hrabstwa Glasgow. W 1929 Sillitoe zorganizował pierwsze naukowe laboratorium medycyny sądowej. W czasie II wojny światowej współpracował z wywiadem wojskowym jako naczelnik policji hrabstwa Kent. Po wojnie w 1946 Sillitoe zastąpił na stanowisku szefa MI5 sir Davida Petrie. Jego kadencja była okresem intensywnej infiltracji rządu i brytyjskich służb specjalnych przez radziecki wywiad i zarazem słabej skuteczności działań kontrwywiadu MI5, któremu udało się w tym czasie aresztować zaledwie jednego szpiega radzieckiego - radiooperatora w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, wcześniejszego szyfranta brytyjskiej ambasady w Moskwie, Williama Marshalla.

David Petrie odszedł z MI5 w 1953; podjął pracę w firmie DE Beers w Afryce Południowej jako specjalista ds. zwalczania kontrabandy diamentów. Na stanowisku DG MI5 zastąpił go Dick White, także przyszły DG MI6. Percy Sillitoe zmarł w 1961 w wieku 73 lat.

Zastąpił:
Gen.mjr. Davida Petrie'a
Dyrektorzy Generalni MI5 Zastąpiony przez:
Dicka White'a