Photon mapping

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Photon mapping (technika map fotonowych) – technika symulowania realistycznego rozkładu oświetlenia.

Polega na utworzeniu, a następnie odpowiednim wykorzystaniu podczas renderingu struktury danych opartej o kd-tree, która przechowuje informacje o rozkładzie światła w danej scenie trójwymiarowej. Rozwój możliwości metody śledzenia promieni polega na dodawaniu coraz bardziej skomplikowanych przypadków, które mogą się pojawić na drodze promienia pomiędzy źródłem a obserwatorem. Najprościej jest opisać przebieg odbicia kierunkowego, czyli tzw. lustrzanego, najtrudniej wielokrotne odbicie rozproszone i pośrednie oddziaływania typu składowej kierunkowej padającej na powierzchnię rozpraszającą.

W tym celu, z obszarów w których znajdują się źródła światła, w różnych kierunkach "emitowane" są "fotony" (w liczbie kilkudziesięciu tysięcy lub nawet milionów). Bada się ich interakcje ze sceną trójwymiarową typowymi metodami śledzenia promieni. Wirtualne fotony mogą ulegać rozproszeniu (dyfrakcji) i załamaniu (refrakcji) – umożliwia to modelowanie światła odbitego od powierzchni lustrzanych, światła przechodzącego przez soczewki, pryzmaty itp.

Obraz finalny
Mapa fotonów
Po lewej - finalny obraz, po prawej - mapa fotonów: żółte kropki oznaczają punkty, w które trafiły wirtualne fotony

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]