Pieter Nason

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieter Nason: Autoportret, Muzeum Narodowe w Warszawie

Pieter Nason (ur. 1612 w Amsterdamie, zm. 1688 w Hadze) – malarz holenderski epoki baroku.

Uważany jest za ucznia Jana Antonisza van Ravesteyna. Został przyjęty w roku 1639 do gildii św. Łukasza w Hadze. W roku 1656 założył wraz z 47 innymi malarzami nowe bractwo pod nazwą Confrérie Pictura. W roku 1662 pracował dla namiestnika Fryzji Wilhelma-Fryderyka, w roku 1667 działał na dworze Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma I, po czym powrócił do Hagi.

Malował portrety i martwe natury. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się Portret Johana Mauritsa (1666) oraz Autoportret[1].

Przypisy

  1. Janina. Michałkowa, [red.]: Galeria malarstwa obcego. Przewodnik. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1964, s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6.
Wikimedia Commons