Pietrowsko-Razumowskaja (stacja metra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Zdjęcie Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja
(Sawiołowskaja - Otradnoje)
Poprzednia stacja Władykino (Владыкино)
Następna stacja Timiriaziewskaja (Тимирязевская)
Szerokość peronu 8,5 m
Głębokość stacji 61,5 m
Oddanie do użytku 1 marca 1991
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Pietrowsko-Razumowskaja (Петровско-Разумовская)
Ziemia 55°50′13″N 37°34′28″E/55,836944 37,574444Na mapach: 55°50′13″N 37°34′28″E/55,836944 37,574444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pietrowsko-Razumowskaja (ros. Петровско-Разумовская) – stacja moskiewskiego metra linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskiej (kod 133). Wyjścia prowadzą na Łokomotiwnyj Projezd, Szosse Dmitrowskoje i peron stacji Pietrowsko-Razumowskaja.

Konstrukcja i wystrój[edytuj | edytuj kod]

Stacja w momencie budowy była planowana jako kompleks przesiadkowy. Składać się ma z dwóch stacji (obecnie czynna jest jedna) trzynawowych, każda z jednym peronem, wykonanych w technologii głębokich stacji kolumnowych. Westybul stacji wykonano z czerwonej cegły i ozdobiono witrażami. Kolumny i ściany nad torami pokryto białym i szarym marmurem. Na końcu stacji ustawiono wazy ze sztucznymi kwiatami. Podłogi wyłożono ciemnym granitem.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia stacji planowano tutaj ponowne połączenie z linią Lublinsko-Dmitrowskają. Dlatego podczas budowy pierwszej stacji poczyniono odpowiednie przygotowania do późniejszej rozbudowy. W 2011 rozpoczęto budowę nowego odcinka składającego się z 6 stacji. Bliźniacza stacja jest trzecią z kolei na tym odcinku. Obecne plany zakładają jego skończenie do 2014 roku[1]. W planach jest także m.in. budowa drugiego, południowego, westybulu.

Przypisy

  1. http://old.mosmetro.ru/ [dostęp 05.05.2012]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]