Pistolet HK P11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HK P11
HK P11 mit pruefgeraet.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
Producent Heckler & Koch GmbH
Rodzaj pistolet powtarzalny
Historia
Prototypy pierwsza połowa lat 70. XX wieku
Dane techniczne
Kaliber 7,62mm
Nabój 7,62 × 36 mm
Wymiary
Długość 200mm
Wysokość 185mm
Szerokość 60mm
Długość linii celowniczej 146mm
Masa
broni 700 g (niezaładowany)

1200 g (załadowany)

Inne
Zasięg max. 10 – 15 m (pod wodą)

30 m (na powierzchni)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

P11 – skonstruowany w firmie Heckler und Koch pistolet przeznaczony do strzelań podwodnych.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Po sformowaniu w 1959 roku pierwszych jednostek niemieckich płetwonurków bojowych (Kampfschwimmers) rozpoczęto prace nad rozwojem uzbrojenia dla tego rodzaju formacji. Początkowo płetwonurków uzbrajano w pistolety maszynowe MP2 (licencyjny Uzi), pistolety P1 i noże. Jednak szybko okazało się że potrzebna będzie broń pozwalająca na skuteczne prowadzenie ognia pod wodą.

Początkowo prowadzono eksperymenty ze stosowaniem kusz podwodnych wykazały że mają one co prawda niezłą celność i zasięg, ale dyskwalifikuje je niska szybkostrzelność. Dlatego w drugiej połowie lat sześćdziesiątych rozpoczęto prace nad bronią przystosowaną do strzelania pod wodą. Pierwszą taką konstrukcją był BUW-2, ale prawdopodobnie nie był on produkowany seryjnie.

Do uzbrojenia wprowadzono pistolet P11 firmy Heckler und Koch. Jego projektowanie rozpoczęto prawdopodobnie na początku lat siedemdziesiątych, a do uzbrojenia przyjęty został w 1976 roku. Była to broń pięciostrzałowa, wyposażona w elektryczny układ odpalający. W następnych latach P11 znalazł się na uzbrojeniu płetwonurków kilku innych armii, ale do dziś nie występuje w oficjalnej ofercie firmy HK. Ciekawostką jest że fabryczne opakowanie zawierające pistolet z wyposażeniem nie posiada na zewnątrz żadnych oznaczeń świadczących że wewnątrz jest broń, jest za to oznaczone symbolem radioaktywności.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pistolet P11 jest bronią pięciostrzałową. Mechanizm spustowy z elektrycznym odpalaniem naboi.

Broń składa się z dwóch głównych zespołów: wiązki pięciu luf z osadzonymi wewnątrz nabojami (wyloty luf są fabrycznie zaklejone cienką folią z tworzywa sztucznego) i chwytu pistoletowego z mechanizmem spustowym i odpalającym. Chwyt ma tylnej części gniazdo w którym osadza się wiązkę luf. Po osadzeniu lufy blokuje się przy pomocy skrzydełka umieszczonego po lewej stronie chwytu, nad kabłąkiem spustowym. Bezpiecznik ma postać kołka przechodzącego w poprzek szkieletu nad spustem. Zarówno ładowanie zespołu luf nabojami , jak i ładowanie baterii mechanizmu odpalającego jest możliwe wyłącznie u producenta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ireneusz Chloupek. Pistolet płetwonurka. „Komandos”. 1998. nr 10(74). s. str. 70-71. ISSN 0867-8669. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]