Nabój

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amunicji. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Nabój
kalibru 23mm
do armaty przeciwlotniczej

Nabój, w terminologii wojskowej słowo nabój[1] ma dwa znaczenia.

1. Jednostka amunicji broni palnej niezbędna do oddania jednego strzału – nabój strzelecki (pistoletowy lub karabinowy) lub nabój artyleryjski[2].

W skład naboju wchodzą[2]:

a jeśli jest to nabój scalony, to także:

  • zapłonnik (np. spłonka)
  • osłona całości łącząca wszystkie elementy – np. metalowa łuska

Istnieją również naboje pozbawione pocisku – np. tzw. "ślepe" oraz hukowe i gazowe. Naboje ślepe używane są w czasie ćwiczeń wojskowych do tzw. pozoracji, a także, np. w czołgach, do przedmuchiwania lufy[3]. Służą również do imitacji prawdziwych strzałów (np. podczas uroczystości) lub też do wystrzeliwania z broni różnych dodatkowych pocisków takich jak np. granaty nasadkowe.

Stosowane też bywają naboje ćwiczebne, treningowe i szkolne[2], pozbawione ładunku prochowego, z atrapą pocisku, służące do demonstracji oraz do szkoleń, np. nauczania ładowania i rozładowywania broni, jak również obchodzenia się z amunicją, np. w trakcie tzw. "taśmowania", to znaczy umieszczania poszczególnych nabojów w ogniwach taśmy do broni maszynowej.

2. Jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana w komorze nabojowej oddzielnie za pociskiem – np. nabój prochowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W czasach dawniejszych (XVII-XIX wiek) w użyciu była nazwa patron
  2. 2,0 2,1 2,2 Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 152
  3. w czasie przemieszczania się czołgu na polu walki zdarza się bardzo często, że do przewodu lufy dostają się różnego rodzaju zanieczyszczenia, np. piasek; jeśli dowódca czołgu podejrzewa, że takie zanieczyszczenie mogło nastąpić, to ma obowiązek - aby zapobiec zniszczeniu działa przez próbę wystrzału ostrym pociskiem przez zatkaną lufę - załadować wpierw nabój ślepy, którego zadaniem jest wydmuchnięcie zanieczyszczeń; współcześnie wszystkie czołgi są wyposażone fabrycznie w przedmuchiwacze lufy, praktycznie eliminujące ten problem

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 152. ISBN 83-86028-01-7.