Pożegnanie Słowianki
Pożegnanie Słowianki (ros. Прощание славянки - Proszczanie Slawianki) – rosyjski marsz patriotyczny, skomponowany w 1912 roku przez Wasyla Agapkina pod wpływem wydarzeń I wojny bałkańskiej. Uzyskał szeroką sławę w czasie I wojny światowej, był używany jako nieformalny hymn rosyjskiej Białej Armii. W Polsce w czasie ostatniej wojny Pożegnanie Słowianki zyskało popularność z nowymi słowami jako piosenka partyzancka Rozszumiały się wierzby płaczące. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku Pożegnanie Słowianki rozważano wśród kandydatur na Hymn Państwowy Federacji Rosyjskiej. W szczególności opowiadała się za takim rozwiązaniem partia Jabłoko. Nie zostało ono jednak przyjęte. W roku 2000 powrócono do hymnu z czasów ZSRR ze zmienionymi słowami.
[edytuj] Historia
Za podstawę do napisania melodii marszu posłużyła zakazana pieśń czasów wojny rosyjsko-japońskiej, która rozpoczynała się słowani: Ах, зачем нас забрили в солдаты... (Ach, dlaczego nas powołali do wojska...)[1].
[edytuj] Refleksja
Pożegnanie Słowianki jest marszem, jednak wyróżnia ją na tle innych marszy wojennych. Linia melodii początku pieśni zamiast wnosić się w górę, opada, co daje wrażenie smutku. W dalszej części marsz przechodzi już w tonację majorową[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ю. Бирюков, Долгое прощание славянки. Играй, гармонь.