Poczta elektroniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poczta elektroniczna, e-poczta, e-mail, potocznie mejl (ang. electronic mail, e-mail) – usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, tzw. listów elektronicznych – stąd zwyczajowa nazwa tej usługi.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

W Polsce określenie e-mail próbowano zastąpić skrótowcem listel od list elektroniczny, starano się także upowszechnić określenie el-poczta – analogia do określenia el-muzyka czyli muzyka elektroniczna. Określenia te jednak nie przyjęły się w codziennym użyciu. Językoznawcy za poprawne uznają jedynie formy e-mail i mejl[1]. Zaleca się używanie tej drugiej formy w piśmie wszędzie, z wyjątkiem najbardziej oficjalnych tekstów[2]. Inne źródła jako poprawne podają formy e-mail i mail[3].

Rozwój usługi[edytuj | edytuj kod]

E-mail został wymyślony w roku 1965. Autorami pomysłu byli: Louis Pouzin, Glenda Schroeder i Pat Crisman[4][5]. Wówczas jednak usługa ta służyła jedynie do przesyłania wiadomości pomiędzy użytkownikami tego samego komputera a adres poczty elektronicznej jeszcze nie istniał. Usługę polegającą na przesyłaniu wiadomości tekstowych pomiędzy komputerami wymyślił w roku 1971 Ray Tomlinson, i on również wybrał znak @ do rozdzielania nazwy użytkownika od nazwy komputera, a później nazwy domeny internetowej.

Na początku do wysyłania e-maili służył protokół komunikacyjny CPYNET[6][7]. Później wykorzystywano FTP, UUCP i wiele innych protokołów, a w 1982 roku Jon Postel opracował do tego celu protokół SMTP, używany do dzisiaj[4].

Innym, ważnym protokołem komunikacyjnym, wykorzystywanym przy pobieraniu mejli, jest POP3 oraz jego ulepszona wersja IMAP[5].

Standard Multipurpose Internet Mail Extensions (MIME) opracowano specjalnie z myślą o przesyłaniu poczty elektronicznej. Umożliwia on dodatkowo dołączanie do maila plików z dowolnymi danymi, w formie tzw. załącznika. Do kodowania wiadomości tekstowych stosuje się kodowanie transportowe Quoted-Printable, a do kodowania załączników wykorzystywany jest uuencode oraz jego ulepszona wersja Base64.

Oprogramowanie[edytuj | edytuj kod]

Do obsługi poczty elektronicznej wykorzystuje się wyspecjalizowane oprogramowanie, uruchomione na stale działających serwerach. Znane i popularne programy tego typu to np.: Sendmail, Postfix, Exim, MDaemon, Qmail.

Program służący do redagowania, wysyłania i odbioru mejli to klient poczty elektronicznej. Popularne programy tego typu to np.:

Obecnie dostawcy usług internetowych powszechnie oferują dostęp poprzez przeglądarkę internetową WWW – ten sposób dostępu określa się mianem Webmail.

Przechowywanie danych[edytuj | edytuj kod]

Od kwietnia 2009 roku, na podstawie dyrektywy Unii Europejskiej, dostawcy usług internetowych muszą rejestrować kontakty swoich klientów w sieci, w tym również mejle, podobnie do billingu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rada Języka Polskiego – Opinie językowe – Mejl. www.rjp.pan.pl.
  2. Poradnia językowa PWN, wypowiedź prof. Mirosława Bańko. poradnia.pwn.pl.
  3. Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny. Warszawa: Horyzont, 2001, s. 560. ISBN 83-7311-161-1.
  4. 4,0 4,1 Tom Van Vleck The History of Electronic Mail (ang.). www.multicians.org.
  5. 5,0 5,1 Email – czyli jak to bity zmieścić w kopertę. peter.modzelewski.googlepages.com.
  6. Another Look at Data and File Transfer Protocols (ang.). www.rfc-archive.org.
  7. The First Email Message (ang.). email.about.com.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]