Powinowactwo elektronowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Powinowactwo elektronowe to wielkość charakteryzująca zdolność atomu (lub cząsteczki) do przyłączania elektronu i tworzenia jonu ujemnego (anionu). Ilościowo określa się je jako energię, która wydziela się w wyniku tego procesu. Tradycyjnie energię tę podaje się w elektronowoltach (eV).

Powinowactwo elektronowe jest pośrednią miarą elektroujemności pierwiastków chemicznych. Im większa wartość powinowactwa, tym większa elektroujemność pierwiastka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]