Prezydenci Hiszpanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy m.in. Prezydentów Hiszpanii. Zobacz też: Władcy Hiszpanii.

Pierwsza Republika Hiszpańska (1873-1874)[edytuj | edytuj kod]

Okres od abdykacji Amadeusza I Sabaudzkiego (11 lutego 1873), do restauracji monarchii - osadzenia na tronie Alfonsa XII Burbona (29 grudnia 1874)

# Imię Urodzony Zmarł Początek urzędowania Koniec urzędowania
- Nicolás María Rivero[1] Nicolás María Rivero.jpg 1814
Morón de la Frontera
5 grudnia 1878
Madryt
1873
1 Estanislao Figueras Estanislao Figueras.png 13 listopada 1819
Barcelona
11 listopada 1882
Madryt
12 lutego
1873
11 czerwca
1873
2 Francisco Pi y Margall Francisco Pi y Margall.jpg 29 kwietnia 1824
Barcelona
29 listopada 1901
Madryt
11 czerwca
1873
18 lipca
1873
3 Nicolas Salmerón Nicolas Salmeron.jpg 10 kwietnia 1838
Alhama la Seca
21 września 1908
Pau
18 lipca
1873
7 września
1873
4 Emilio Castelar Emilio Castelar.jpg 8 września 1832
Kadyks
16 stycznia 1899
Murcia
7 września
1873
3 stycznia
1874
5 Francisco Serrano General Francisco Serrano.png 17 grudnia 1810
Kadyks
26 listopada 1885
Madryt
3 stycznia
1874
30 grudnia
1874

Druga Republika Hiszpańska (1931-1939)[edytuj | edytuj kod]

Okres od opuszczenia kraju przez króla Alfonsa XIII (14 kwietnia 1931), do zakończenia wojny domowej (1 kwietnia 1939)

# Imię Urodzony Zmarł Początek urzędowania Koniec urzędowania
6 Niceto Alcalá-Zamora Bundesarchiv Bild 102-12783, Alcala Zamora.jpg 6 lipca 1887
Piego de Cordoba
18 lutego 1949
Buenos Aires
11 grudnia
1931
7 kwietnia
1931
- Diego Martínez Barrio Diego Martínez Barrio.JPG 25 listopada 1883
Sewilla
1 stycznia 1962
Paryż
7 kwietnia
1931
11 maja
1936
7 Manuel Azaña Azaña 3.jpg 10 stycznia 1880
Alcala de Henares
3 listopada 1940
Montauban
11 maja
1936
3 marca
1939[2]

W roku 1939 Republika została obalona przez nacjonalistów generała Francisco Franco, który wprowadził rządy autorytarne. Władze II Republiki Hiszpańskiej działały na emigracji w latach 1939–1977

Przypisy

  1. przewodniczący Zgromadzenia Narodowego
  2. Podał się do dymisji w dniu 27 lutego, dymisja została przyjęta 3 marca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]