Pryzmat pentagonalny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pryzmat pentagonalny – pryzmat pięciokątny. Wpadające światło, odbija się od 2 płaszczyzn, nachylonych do siebie pod kątem 45 stopni, dzięki czemu obraz jest prosty. W pryzmacie tym, ze względu na niewielki kąt padania światła, nie zachodzi całkowite wewnętrzne odbicie. Zamiast tego ścianki pokryte są powłoką odbijającą światło.
Pryzmat ten stosowany w urządzeniach optycznych i w lustrzankach jednoobiektywowych, pierwszy raz został wykorzystany w 1957 roku w modelu Asahi Pentax.
