Przełyk Barretta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przełyk Barretta
oesophagus Barretti
Ogniska metaplazji jelitowej w endoskopowym obrazie przełyku
Ogniska metaplazji jelitowej w endoskopowym obrazie przełyku
ICD-10 K22.7

Przełyk Barretta – stan chorobowy polegający na pojawianiu się w błonie śluzowej dolnej części przełyku ognisk metaplazji jelitowej. Dochodzi wówczas do zastąpienia nabłonka wielowarstwowego płaskiego (prawidłowego dla przełyku) nabłonkiem wielowarstwowy walcowatym (charakterystycznym dla żołądka). Dochodzi do przemieszczenia granicy pomiędzy nabłonkami (tzw. linia Z) w okolicy połączenia przełyku z żołądkiem.

Choroba ta rozwija się u 10–20% osób (częściej mężczyzn) cierpiących na przewlekłe zarzucanie treści żołądkowej (refluks żołądkowo-przełykowy[1]) i zapalenie błony śluzowej przełyku. Przełyk Barretta można uważać za zmianę przedrakową, ponieważ zwiększa ryzyko wystąpienia raka przełyku[1].

W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki zmniejszające sekrecję soków żołądkowych (inhibitory pompy protonowej, antagonisty receptora H2, jak również leki prokinetyczne. Daje to zahamowanie zmian związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym i czasem samoistne cofnięcie się zmian.

U osób, u których leczenie farmakologiczne nie daje rezultatów w zahamowaniu refluksu, można zastosować leczenie chirurgiczne (tzw. fundoplastykę). Jeżeli nie nastąpi cofnięcie się zmian metaplastycznych, stosuje się w celu ich usunięcia metody endoskopowe.

Niedawno wprowadzoną metodą leczenia przełyku Barretta jest ablacja zmiennym prądem elektrycznym o częstotliwości radiowej. Powoduje ona martwicę zmienionych chorobowo miejsc w przełyku na głębokości do 1 mm. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Podczas procedury zniszczeniu ulega zmieniona chorobowo błona śluzowa przełyku, zaś głębiej położona tkanka zostaje zachowana i może się zregenerować. Termoablację można przeprowadzić dwukrotnie w ciągu 12 miesięcy. Obserwowano kilkudziesięciu pacjentów do 5 lat po zabiegu i u 92% z nich stwierdzono brak nawrotu choroby[2].

Frazeologizm eponimiczny pochodzi od nazwiska odkrywcy metaplazji jelitowej w przełyku, brytyjskiego chirurga Normana Barretta (1903–1979)[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Koppert LB., Wijnhoven BP., van Dekken H., Tilanus HW., Dinjens WN. The molecular biology of esophageal adenocarcinoma.. „J Surg Oncol”. Dec 1;92. 3, s. 169-90, 2005. DOI: 10.1002/jso.20359. PMID: 16299787. 
  2. David E.Fleischer, Bergein F. Overholt, Virender K. Sharma at all. Endoscopic Radiofrequency Ablation for Barret`s Esophagus: Five years Durability Outcomes From a Prospective Multi-Center Trial.. „Gastrointestinal Endoscopy”. 71 (5), s. AB176-AB177, 2010. DOI: 10.1016/j.gie.2010.03.267. 
  3. Spechler SJ, Goyal RK. The columnar-lined esophagus, intestinal metaplasia, and Norman Barrett. „Gastroenterology”. 2 (110), s. 614–21, February 1996. DOI: 10.1053/gast.1996.v110.agast960614. PMID: 8566611. 


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.