Publicystyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Publicystyka – subiektywne gatunki wypowiedzi w środkach komunikacji społecznej (prasa, radio, telewizja, internet, książka, wydawnictwa jednorazowe) na publicznie interesujące w danym momencie tematy[1]. Typowe rodzaje publicystyki:

  • pozaprasowa (traktaty, rozprawy, pisma ulotne)
  • prasowa (artykuły, felietony, reportaże)
  • radiowa, telewizyjna i filmowa.

Wypowiedź publicystyczna interpretuje i ocenia fakty z przyjętego przez autora punktu widzenia, celem jej jest zaś wpływ na opinię publiczną. Dzieje publicystyki sięgają początków piśmiennictwa (retoryka rzymska), a szerokie jej rozpowszechnienie i masowość oddziaływania umożliwił najpierw wynalazek druku, potem radia, telewizji i wreszcie Internetu[2].

Ze względu na temat wypowiedzi publicystykę dzieli się na:

Niemal wszystkie występują również w publicystyce radiowej i telewizyjnej (choć w telewizji np. terminem felieton filmowy oznacza się z reguły dowolną wstawkę filmową do programu studyjnego). Niemniej nowe środki przekazu mają również specyficzne dla siebie podgatunki publicystyczne (zob. talk-show).

Elementy publicystyki znajdziemy również w literaturze pięknej oraz w innych rodzajach twórczości, jak film (kronika filmowa, plakat filmowy) czy plastyka (niektóre rodzaje plakatu, karykatura itd.).

Przypisy

  1. Encyklopedia PWN [1]
  2. Info [2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Publicyści.