Reasekuracja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Reasekuracja jest to ubezpieczenie ubezpieczycieli, co oznacza cesję (przekazanie) części lub całości (w takim przypadku nazywanej frontingiem) ryzyka wraz z częścią (lub całością) składek innemu ubezpieczycielowi (czyli reasekuratorowi). W zamian reasekurator zobowiązuje się do wypłaty odszkodowania w przypadku zaistnienia zdarzenia losowego, za które odpowiedzialny jest cedent ryzyka. Obecnie występują dwie tezy co do tego czym właściwie jest reasekuracja. Jedna z nich traktuje reasekurację jako osobną umowę, druga natomiast jako ubezpieczenie ubezpieczenia. Z prawnego punktu widzenia jednak sprzeczne jest uznanie reasekuracji za ubezpieczenie ubezpieczenia, ponieważ ubezpieczenie samo w sobie zakłada brak zysku (działanie do niego zmierzające jest przestępstwem) ze strony ubezpieczającego się. Natomiast w reasekuracji podmiot przekazujący część ryzyka osiąga zysk w postaci prowizji od reasekuratora. Rozróżniane są dwa podstawowe typy reasekuracji: proporcjonalna (quota share, surplus) i nieproporcjonalna (excess-of-loss, stop-loss).

Dwa największe światowe towarzystwa reasekuracyjne to Munich Re i Swiss Re.