Reflacja
Reflacja – zwiększanie skali inflacji jako reakcja na okres, w którym ceny kształtowały się poniżej kosztów produkcji. Stosuje się ją po znacznym spadku cen danego aktywu w celu ich podwyższenia do poziomów przed załamaniem koniunktury.
Ekonomia klasyczna [edytuj]
Według klasycznej teorii ekonomii reflacja stanowi zbiór działań prowadzących do wzrostu popytu i ożywienia działalności gospodarczej oraz zwiększenia zatrudnienia w gospodarce.
Ekonomia liberalna [edytuj]
Według neoliberalnej teorii ekonomii reflacja jest działaniem szkodliwym i stanowi niesprawiedliwą ingerencję w naturalne mechanizmy rynkowe. Jej głównym celem jest ochrona inwestorów, którzy ulokowali kapitał w niezyskownym przedsięwzięciu. Jak każda inflacja, odbywa się ona kosztem obywateli posiadających oszczędności w gotówce.
Reflacją były programy tzw. quantitative easing (luzowanie ilościowe) po pęknięciu bańki spekulacyjnej na rynku nieruchomości w USA. Nowo wydrukowane pieniądze zostały przetransferowane do banków, które najwięcej straciły na kredytach hipotecznych.
Bibliografia [edytuj]
- Leksykon polityki gospodarczej, pod red. Urszuli Kaliny-Prasznic, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2005, ISBN 83-89355-61-2
