Rozkaz Nerona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rozkaz Nerona (niem. Nerobefehl) – dyrektywa Führera Adolfa Hitlera z 19 marca 1945.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Hitler nakazał zniszczenie w Niemczech wszystkiego, „co przeciwnik mógłby wykorzystać do kontynuowania walki”, czyli nakazał stosować na terytorium Niemiec tę samą taktykę spalonej ziemi, jaką stosowano podczas odwrotu spod Moskwy. Ukazał się on w okresie walk o Zagłębie Ruhry.

Postanowienia[edytuj | edytuj kod]

  • Należy zniszczyć wszystkie urządzenia militarne, komunikacyjne, łączności, przemysłowe i zaopatrzeniowe, a także obiekty znajdujące się wewnątrz terytorium Rzeszy, które wróg w jakikolwiek sposób może wykorzystać natychmiast lub po pewnym czasie dla kontynuowania walki[1].
  • Odpowiedzialne za dokonanie tych zniszczeń są wojskowe organy dowodzenia w odniesieniu do obiektów militarnych, łącznie z urządzeniami komunikacyjnymi oraz łączności, gauleiterzy i komisarze obrony Rzeszy w odniesieniu do wszystkich urządzeń przemysłowych, zaopatrzeniowych i pozostałych obiektów; gauleiterom i komisarzom obrony Rzeszy wojsko powinno udzielić pomocy koniecznej do wykonywania tych zadań[1].
  • Niniejszy rozkaz należy jak najszybciej przedstawić wszystkim dowódcom, przeciwstawne polecenia są nieważne[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Laurencje Rees, Hitler i Stalin – wojna stulecia, 1999.
  • Karol Grünberg, Biografia Hitlera, Warszawa 1989, wyd. Książka i Wiedza, str. 394 - 395

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Według "Wspomnienia" Alberta Speera, strony 618 − 619