Ruch charyzmatyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ruch charyzmatycznychrześcijański ruch religijny wywodzący się historycznie z protestanckiego klasycznego ruchu zielonoświątkowego, który przyjął zielonoświątkowe rozumienie charyzmatów, ale w przeciwieństwie do macierzystego ruchu zielonoświątkowego nie musi być związany z wesleyańsko-uświęceniową teologią protestancką i stąd może działać w wielu gałęziach chrześcijaństwa. W ruchu charyzmatycznym wyróżnić można oddzielne denominacje, jak np. niezależne bezwyznaniowe kościoły charyzmatyczne czy kościoły charyzmatyczne tzw. trzeciej fali. Ponadto, ze względu na swą szeroką formę, ruch charyzmatyczny obecny jest również w postaci grup działających przy niektórych historycznych wyznaniach protestanckich (np. Luterańska Odnowa Charyzmatyczna), jak również w Kościele katolickim (najbardziej znana to Ruch Odnowy w Duchu Świętym). Ruch rozpoczął się przez przyjmowanie do tradycyjnych kościołów praktyk z ruchu zielonoświątkowego, wśród protestantów około 1960 roku, a wśród katolików bierze swoje początki około 1967 roku.

Ruch bierze swoją nazwę od greckiego słowa "charis", z którego pochodzi słowo "łaska" oraz "mata", co w Grece oznacza "dary". Stąd też "charismata" oznacza "dary łaski". Według ruchu charyzmatycznego dary Ducha Świętego są znakiem obecności Ducha Świętego. Dary te znane są w Biblii jako charyzmaty, lub dary duchowe, które dodają jakiejś osobie autorytetu czy znaczenia nad większą liczbą ludzi. Najbardziej znanymi darami są: mówienie na językach, boskie uzdrawianie, czy prorokowanie. Charyzmatycy utrzymują, że manifestacje Ducha Świętego, jakie miały miejsce w kościele w pierwszym wieku mogą i powinny być nadal doświadczane i praktykowane w obecnym Kościele[1].

Przypisy

  1. Pytanie: Czym jest Ruch Charyzmatyczny?. Got Questions Ministries. [dostęp 2014-02-13].