Rutewka żółta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Rutewka żółta | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | jaskrowate |
| Rodzaj | rutewka |
| Gatunek | rutewka żółta |
| Nazwa systematyczna | |
| Thalictrum flavum L. Sp. pl. 1:546. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Rutewka żółta (Thalictrum flavum L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Występuje w stanie dzikim w Azji, Europie i Afryce Północnej[2]. W Polsce dość pospolta na całym obszarze, na rozproszonych stanowiskach[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, bruzdowana, 50-120 cm wysokości. Pod ziemią wytwarza czołgające się kłącze z rozłogami.
- Liście
- Dwu-trzykrotnie pierzastodzielne z odwrotnie jajowatymi listkami, na wierzchołku trzy-czterokrotnie rozszczepionymi. Na wierzchniej stronie ciemnozielone, na spodniej jasnozielone. Dolne liście na ogonkach, górne siedzące. W nasadach liści przylistki.
- Kwiaty
- O przyjemnym zapachu, w główkowatych pęczkach, tworzące baldachogroniastę wiechę. Kwiaty żółte i pachnące, o maczużkowatych nitkach pręcików. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
- Owoc
- Siedzący, jajowaty, podłużnie bruzdkowany.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Rośnie na torfowiskach, wilgotnych łąkach, brzegach wód. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Filipendulion[4]. Liczba chromosomów 2n = 84[3].
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina ozdobna. Rzadko uprawiana, czasami wykorzystywana do obsadzania oczek wodnych. Oprócz typowej formy gatunku istnieją ozdobne kultywary. Przed nastaniem mrozów roślinę należy lekko okopczykować.
- Roślina lecznicza, dawniej używana w medycynie ludowej.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
