SN 2003gd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 1h36m42,65s; 15°47'19,9"

SN 2003gd
Zdjęcia M74 w podczerwieni wykonane przez Kosmiczny Teleskop Spitzera, ukazujące galaktykę i stygnący pył, będący pozostałością po supernowej SN 2003gd, w lipcu 2004 (u góry po lewej) i w styczniu 2005 (u dołu po lewej)
Zdjęcia M74 w podczerwieni wykonane przez Kosmiczny Teleskop Spitzera, ukazujące galaktykę i stygnący pył, będący pozostałością po supernowej SN 2003gd, w lipcu 2004 (u góry po lewej) i w styczniu 2005 (u dołu po lewej)
Odkrywca Evans[1]
Data odkrycia 12 czerwca 2003[1]
Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej II-P[1]
Galaktyka NGC 628[1][2]
Rektascensja 1h 36m 42,65s[1][2]
Deklinacja 15° 47' 19,9"[1][2]
Największa jasność 13,20m
Charakterystyka fizyczna

SN 2003gdsupernowa typu II-P odkryta 12 czerwca 2003 roku w galaktyce Messier 74[1]. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 13,20m[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Asiago Supernova Catalogue (5802 rows) (ang.). vizier.u-strasbg.fr, 2011-12-11. [dostęp 2011-12-27].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 R. Barbon, V. Buondí, E. Cappellaro, M. Turatto. The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after. „Astronomy and Astrophysics Supplement”. 139, s. 531-536, 1999-11. NASA ADS. doi:10.1051/aas:1999404 (ang.). 
  3. List of Supernovae (ang.). IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams. [dostęp 2011-11-02].