Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku – sanktuarium rzymskokatolickie, zwane też Betlejem Miłosierdzia Bożego.

Miejsce pierwszych i najważniejszych objawień Jezusa Miłosiernego jakie miała otrzymać św. Siostra Faustyna Kowalska ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Tu 22 lutego 1931 roku s. Faustyna miała wizję Jezusa, który kazał jej namalować obraz Miłosierdzia Bożego i zażądał ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego. Mylnie uważa się, że słowa Chrystusa zanotowane przez św. Faustynę Pragnę, aby ten obraz czczono w kaplicy waszej i na całym świecie dotyczą kaplicy z Krakowa-Łagiewnik. Chodzi właśnie o kaplicę przy Starym Rynku w Płocku.

W czerwcu 1950 roku, decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, zlikwidowano dom zakonny. Siostry przeniesiono do domu filialnego w Białej pod Płockiem, a budynki przejęło państwo. Siostry wróciły tutaj po 40 latach w czerwcu 1990 roku. W związku ze wzrastającą liczbą pielgrzymów biskup płocki Stanisław Wielgus w dniu kanonizacji siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku podniósł kaplicę do godności sanktuarium.

Od 2009 rOKU w sanktuarium znajduje się tzw. okno życia. Poświęcił je 25 marca biskup płocki Piotr Libera.

W roku 2009 rozpoczęła się rozbudowa sanktuarium. W planach jest m.in. powstanie nowej, obszernej świątyni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]