Sekretna haubica Szuwałowa
| Haubica Szuwałowa wz. 1753 | |
 Haubica systemu Szuwałowa |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Imperium Rosyjskie |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 95x207 mm |
| Długość lufy | 1620 mm |
| Masa | 491 kg (lufa) |
Haubica wz. 1753, zwana sekretną haubicą Szuwałowa - rosyjskie działo z XVIII wieku konstrukcji rosyjskiego generała artylerii Piotra Szuwałowa, wprowadzone na uzbrojenie armii rosyjskiej w 1753 roku.
Działa te otoczone były wielką tajemnicą, stąd nieoficjalna nazwa. Z racji cylindrycznej komory prochowej klasyfikowano je początkowo jako haubice. Od 1758 miały one komory stożkowe, jak wprowadzone wówczas jednorogi. Łącznie wykonano ich ok. 70 sztuk[1].
Cechą charakterystyczną działa Szuwałowa było zastosowanie elipsoidalnego kształtu wylotu lufy, co miało zapewnić jak najszerszy rozrzut, a co za tym idzie, pole rażenia w przypadku strzelania kartaczami. W praktyce rozrzut był podobny do innych dział tego okresu, a niemożliwe było wykorzystanie innych, standardowych pocisków. Wykonywano do nich specjalne spłaszczone granaty, ale okazały się niepraktyczne. Z tego względu wycofano je zaraz po śmierci pomysłodawcy, w 1762 roku[1].
Spłaszczony granat systemu Szuwałowa (tzw. "wołowy pysk") znajduje się w zbiorach Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 95-мм гаубица (1753) (ros.). www.kbgrabina.ru, 2010. [dostęp 2011-03-29].
- ↑ Anetta Bolechowska: POCISKI ARTYLERYJSKIE. Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. [dostęp 2011-03-29].
