Shakespears Sister

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shakespears Sister
Rok założenia 1988
Rok rozwiązania 1996
Gatunek rock
synth pop
Wytwórnia płytowa London Records
Ostatni skład
Siobhan Fahey
Byli członkowie
Marcella Detroit

Shakespears Sister (początkowo Shakespear's Sister) – zespół założony przez byłą wokalistkę i autorkę tekstów Bananaramy Siobhan Fahey irlandzkiego pochodzenia i Amerykankę Marcellę Detroit. Grupa powstała w 1988 roku, niedługo po odejściu Siobhan Fahey z Bananaramy. Nazwa zespołu pochodzi od piosenki The Smiths, której tytuł został zaczerpnięty z eseju autorstwa Virginii Woolf, gdzie pisarka dowodzi, że gdyby William Szekspir miał siostrę równie wybitną jak on, to w tamtych czasach nie miałaby ona szansy na pokazanie swojego talentu.

Litera "e" z nazwiska Szekspira w nazwie zespołu zanikła w wyniku najpopularniejszego błędu w angielskiej pisowni nazwiska dramaturga, jaki popełnił przyjaciel Siobhan podczas wykonywania logo zespołu w drzeworycie. Na okładce pierwszego albumu Sacred Heart widoczny jest apostrof (Shakespear's Sister), ale zaniedbania spowodowały, że i on zniknął z nazwy zespołu.[1]

Historia zespołu[edytuj | edytuj kod]

Zespół wydał dwa albumy Sacred Heart i Hormonally Yours.

Najbardziej znanym utworem jest "Stay", który zajął pierwsze miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii (8 tygodni na pierwszym miejscu) i w Irlandii. singel ten był najwyżej notowaną nowością w Wielkiej Brytanii w historii zespołu i zarazem jedynym utworem, który znalazł się w pierwszej piątce listy przebojów na wyspach. Podobnie w USA – "Stay" był największym hitem, osiągając czwarte miejsce na liście Billboard Hot 100 w 1992.

W Polsce utwór znajdował się przez 10 tygodni na Liście przebojów Trójki[2].

Futurystyczny teledysk do "Stay" był wielkim, choć nieco kontrowersyjnym hitem. W klipie Fahey jest ukazana jako Śmierć i walczy z Detroit o los jej umierającego ukochanego. Teledysk jest alegorią jej własnych przeżyć związanych z życiem i śmiercią. Mimo że klip nakręcono wyraźnie w stylu science fiction, został on zakazany w Niemczech, ponieważ był on postrzegany jako opis czarów i wskrzeszania zmarłego. Jednak zakaz ten tylko zwiększył zainteresowanie utworem.

Po trwającej cały rok 1992 światowej trasie koncertowej Fahey odwołała koncerty w Europie z powodu fizycznego i emocjonalnego wycieńczenia. W efekcie artystka wkrótce znalazła się na oddziale psychiatrycznym z poważną depresją.

Po ogłoszeniu nominacji do nagród Brit Awards w 1993 stało się jasne, że zespół wywarł duży wpływ na brytyjski pop. Shakespears Sister był nominowany w kategorii: Najlepsza Grupa, Najlepszy ALbum, Najlepszy Teledysk, Najlepszy Singel i Najlepsza Wokalistka (mimo że Siobhan jest Irlandką). Jednak zespół otrzymał nagrodę tylko w jednej kategorii – Najlepszy Teledysk za "Stay", wybraną przez brytyjską publiczność.

W 1993 jako singel został wydany jeden z ulubionych utworów Fahey na płycie "Hormonally Yours" – "My 16th Apology". Niestety piosenka nie weszła na listę UK top 40. Wkrótce, podczas rozdania Ivor Novello Awards, Fahey ogłosiła rozstanie się z Detroit. Podobno panie nie rozmawiały ze sobą od tamtej pory.

Po rozstaniu Fahey tworzyła sama pod szyldem Shakespears Sister. W 1994 nagrała utwór na soundtrack do filmu "Flintstonowie" – "Prehistoric Daze" oraz "Waiting" do filmu "Shopping" z Sadie Frost i Jude Law.

W 1996 Fahey (jako Shakespears Sister) wróciła z singlem "I Can Drive". Utwór wybrany został przez wytwórnię płytową zamiast faworyta artystki "Do I Scare You". "I Can Drive" trafił tylko na 30. miejsce. W efekcie London Records odmówiło wydania płyty. Fahey odeszła więc z wytwórni, nie wydając albumu. W tym samym roku rozwiodła się Dave'em Stewartem po 9 latach małżeństwa.

W 2003 roku odzyskała nagrania z sesji z London Records. W 2004 roku wydała album "#3" nagrany w latach 1995-1997 we własnej wytwórni SF Records.

Pod koniec 2004 została wydana składanka CD/DVD "The Best of Shakespears Sister" zawierająca wszystkie single i teledyski grupy oraz utwory nagrane na "#3". W 2005 roku wydano kompilację "Long Live the Queens!", na której znalazły się remiksy oraz b-side'y.

W wielu utworach Shakespears Sister powraca temat rozstania i winy ("You're History", "Goodbye Cruel World", "You Made Me Come to This", "I Don't Care"). Człokinie Bananaramy – Sara Dallin i Keren Woodward, podczas wywiadów robiły aluzje, że powyższe utwory dotyczą ich.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Album UK USA Australia Dodatkowe informacje
1989 Sacred Heart 9 - 22 Debiutancki album z kilkoma różnicami pomiędzy wydaniem europejskim i amerykańskim
1992 Hormonally Yours 3 56 20 Dwa wydania: pierwsze w 1992 roku z oryginalnymi wersjami piosenek i drugie w 1993 z wersjami singlowymi utworów "Goodbye Cruel World", "I Don't Care" i "Hello". Drugie wydanie zawiera też nową wersję "Are We In Love Yet?", natomiast wersja singla "Stay" nie została zamieszczona na krążku.
2004 #3 - - - Siobhan Fahey (bez Marcelli Detroit), nagrany w 1995-1996 i wydany niezależnie w 2004
2004 The Best of Shakespears Sister - - - Kompilacja CD/DVD zwierająca wszystkie klipy grupy, z wyjątkiem "Sacred Heart"
2005 Long Live the Queens! - - - Kompilacja zawierająca B-side'y i remiksy

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Utwór UK Singles Chart Billboard Hot 100 Australia Nowa Zelandia Album
1988 "Break My Heart (You Really)" / "Heroine" - - - - Sacred Heart
1989 "Heroine" (USA i Kanada) - - - - Sacred Heart
1989 "You're History" 7 - 20 28 Sacred Heart
1989 "Run Silent" 54 - 47 - Sacred Heart
1990 "Dirty Mind" 71 - 65 - Sacred Heart
1991 "Goodbye Cruel World" 59 - - - Hormonally Yours
1992 "Stay" 1 4 3 5 Hormonally Yours
1992 "I Don't Care" 7 55 18 11 Hormonally Yours
1992 "Goodbye Cruel World" (drugie wydanie) 32 - - - Hormonally Yours
1992 "Hello (Turn Your Radio On)" 14 - 97 43 Hormonally Yours
1993 "My 16th Apology" 61 - - - Hormonally Yours
1996 "I Can Drive" 30 - - - #3

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • Break My Heart (1988)
  • Heroine (1988)
  • Sacred Heart (1988)
  • You're History (1989)
  • Run Silent (1989)
  • Dirty Mind (1990)
  • Goodbye Cruel World (1991)
  • Stay (1992)
  • I Don't Care (1992)
  • Catwoman (1992)
  • Hello (Turn Your Radio On) (1992)
  • My 16th Apology (1993)
  • I Can Drive (1996)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]