Siódmaczek leśny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Siódmaczek leśny | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | wrzosowce |
| Rodzina | pierwiosnkowate |
| Rodzaj | siódmaczek |
| Gatunek | siódmaczek leśny |
| Nazwa systematyczna | |
| Trientalis europaea L. Sp. Pl. 1: 344. 1753 |
|
Siódmaczek leśny (syn. s. europejski) Trientalis europaea L. – gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Występuje w Ameryce Północnej, Azji i Europie. W Polsce roślina pospolita na niżu, w górach rzadka.
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Łodyga
- O wysokości 10-30 cm, naga. Dołem bezlistna, jedynie na szczycie posiada okółek liści.
- Liście
- W okółku na szczycie łodygi wyrasta tylko kilka eliptycznych lub podługowatych liści o zaostrzonych końcach.
- Kwiaty
- W środku okółka liści na długich wzniesionych szypułkach wyrastają 1-4 kwiaty. Kielich złożony z 5-9 długich, lancetowatych i zaostrzonych działek. Korona również z 5-9 (najczęściej 6-7) białych, ostro zakończonych płatków, nieco tylko zrośniętych w nasadzie. Pojedynczy słupek o bardzo pękatej zalążni i długiej szyjce zakończonej pałeczkowatym znamieniem, 5-9 (najczęściej 7) pręcików na dość długich nitkach, dołem połączonych błoną.
- Owoc
- Pękająca klapkami torebka.
Biologia i ekologia[edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: lasy szpilkowe, jałowe lasy liściaste, torfowiska, polany. Występuje przeważnie na jałowych glebach i kwaśnej leśnej próchnicy (roślina kwasolubna). Przedsłupne lub równoczesne kwiaty kwitną od maja do czerwca. Roślina samopylna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl.Vaccinio-Piceetea i Ass. Calamagrostio villosae-Piceetum[2].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia[edytuj]
- Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.