Siódmaczek leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siódmaczek leśny
Spp Sturm59.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd wrzosowce
Rodzina pierwiosnkowate
Rodzaj siódmaczek
Gatunek siódmaczek leśny
Nazwa systematyczna
Trientalis europaea L.
Sp. Pl. 1: 344. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Siódmaczek leśny (syn. s. europejski) Trientalis europaea L.gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Występuje w Ameryce Północnej, Azji i Europie. W Polsce roślina pospolita na niżu, w górach rzadka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
O wysokości 10-30 cm, naga. Dołem bezlistna, jedynie na szczycie posiada okółek liści.
Trientalis europaea (plumbum).jpg
Liście
W okółku na szczycie łodygi wyrasta tylko kilka eliptycznych lub podługowatych liści o zaostrzonych końcach.
Kwiaty
W środku okółka liści na długich wzniesionych szypułkach wyrastają 1-4 kwiaty. Kielich złożony z 5-9 długich, lancetowatych i zaostrzonych działek. Korona również z 5-9 (najczęściej 6-7) białych, ostro zakończonych płatków, nieco tylko zrośniętych w nasadzie. Pojedynczy słupek o bardzo pękatej zalążni i długiej szyjce zakończonej pałeczkowatym znamieniem, 5-9 (najczęściej 7) pręcików na dość długich nitkach, dołem połączonych błoną.
Owoc
Pękająca klapkami torebka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: lasy szpilkowe, jałowe lasy liściaste, torfowiska, polany. Występuje przeważnie na jałowych glebach i kwaśnej leśnej próchnicy (roślina kwasolubna). Przedsłupne lub równoczesne kwiaty kwitną od maja do czerwca. Roślina samopylna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl.Vaccinio-Piceetea i Ass. Calamagrostio villosae-Piceetum[2].

Trientalis-europaea.JPG

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.