Sierra Nevada de Santa Marta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sierra Nevada de Santa Marta
Widok z góry
Widok z góry
Państwo  Kolumbia
Wysokość 5775 m n.p.m.
Położenie na mapie Magdalena
Mapa lokalizacyjna Magdalena
Sierra Nevada de Santa Marta
Sierra Nevada de Santa Marta
Położenie na mapie Kolumbii
Mapa lokalizacyjna Kolumbii
Sierra Nevada de Santa Marta
Sierra Nevada de Santa Marta
Ziemia 10°52′N 73°43′W/10,866667 -73,716667Na mapach: 10°52′N 73°43′W/10,866667 -73,716667

Sierra Nevada de Santa Marta - masyw górski w północnej Kolumbii, położony pomiędzy 10°01'N a 11°20'N oraz 72°36'W a 74°12'W, na wybrzeżu Morza Karaibskiego, i wznoszący się na wysokość 5775 m n.p.m. Najwyższe szczyty masywu to Cristóbal Colón (pol. Krzysztof Kolumb) i Simón Bolívar. Nie ma pewności, który z nich jest wyższy, ale powszechnie przyjmuje się, że szczyt Cristóbal Colón (5775 m n.p.m.) nie jest niższy od szczytu Simón Bolívar. Masyw jest całkowicie izolowany od innych gór Ameryki Południowej obszarami o wysokości poniżej 200 m n.p.m. i leży w granicach trzech departamentów: Guajira, Magdalena i Cesar. Teren masywu jest rezerwatem biosfery, a jego część (o powierzchni 3830 km²) objęto ochroną tworząc Park Narodowy Sierra Nevada de Santa Marta.

Rdzennymi mieszkańcami masywu Sierra Nevada de Santa Marta są Indianie Arhuaco, Kagaba, Wiwa i inni. Mieszkają oni obecnie w rezerwatach w środkowych partiach masywu.

Działalność człowieka[edytuj | edytuj kod]

Początek ekspansywnej działalności człowieka na terenie Sierra Nevada de Santa Marta datuje się od końca XIX wieku. Zaczęto wtedy wycinać lasy u podnóża masywu i zakładać w ich miejsce plantacje bananów. W latach czterdziestych XX wieku rozpoczęło się masowe osadnictwo i spychanie tubylców do wyższych partii masywu. W latach 1975-1980 nastąpił kolejny napływ osadników, przetrzebienie lasów w środkowych i wyższych partiach dolin górskich masywu i masowe zakładanie plantacji marihuany. W celu odzyskania kontroli nad obszarem władze zarządziły wypalenie terenu herbicydami, co spowodowało nieodwracalne szkody w faunie i florze. W 1985 roku, po uporaniu się z problemem marihuany, rozpoczęto przywracanie wartości przyrodniczych zdewastowanym terenom poprzez zakładanie plantacji kawowca i plantacji upraw przejściowych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]