Siewnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siewnik rzędowy do zbóż
Siewnik punktowy do buraków

Siewnik - maszyna rolnicza służąca do wysiewu materiału siewnego, np. zbóż, traw, kukurydzy, buraka, słonecznika, rzepaku lub czosnku. Przed siewem należy wykonać próbę wysiewu, pozwalającą na równomiernym rozmieszczeniu danej partii nasion na polu w celu zapewnienia optymalnej obsady.

Wynalazcą siewnika do zboża był Jethro Tull.

Siewniki w Polsce zaczęto produkować w XIX w. dla folwarków. Po II wojnie światowej produkowano je w Kutnie. Były to siewniki najpierw konne a dopiero w latach 60. ciągnikowe. W latach 70. XX w. pojawiły się w Polsce precyzyjne siewniki do buraków i kukurydzy. Obecnie w Polsce siewniki są produkowane w trzech fabrykach: "Famarol" Słupsk, "Meprozet" Międzyrzec Podlaski i "Rolmasz" Kutno.

Do siewu bezpośredniego używa się specjalnych siewników z redlicami tarczowymi.

Rodzaje siewników[edytuj | edytuj kod]

Siewnik precyzyjny (pierścieniowy)
Budowa: zbiornik, dwa koła podporowe, pierścień wysiewający, sprzęgło jednokierunkowe, wałek wygarniający, koło ugniatające, redlice, przekładnia łańcuchowa, spulchniacz gleby.
Siewnik podciśnieniowy i nadciśnieniowy - pneumatyczny 
Budowa: zbiornik, komora powietrza, tarcza wysiewająca, wentylator, dozownik nasion, głowica rozdzielająca nasiona, redlice, zagarniacz bruzd, koło ugniatające, przekładnia łańcuchowa.
Siewnik rzędowy
Budowa: zbiornik, zespół wysiewający, wskaźnik ilości nasion, zastawki, przewód nasienny teleskopowy, redlica, koło podporowe, znaczniki, skrzynia przekładniowa.
Wikimedia Commons