Skrytki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skrytki, zgromadzenia honorackie – katolickie żeńskie zgromadzenie scentralizowane założone przez ojca Honorata Koźmińskiego przy pomocy współzałożycielek z różnych grup społecznych. Miały cele religijne dostosowane do aktualnych potrzeb; służki (1878): apostolstwo wśród ludności wiejskiej; westiarki (1880): zaopatrywanie ubogich kościołów w paramenty liturgiczne; franciszkanki od cierpiących (1882): pielęgnowanie chorych w szpitalach i domach prywatnych; sługi Jezusa (1884): opieka nad służącymi i zawodowe kształcenie dziewcząt; siostry Imienia Jezusa (1887): apostolstwo wśród rękodzielniczek; obliczanki (1888): pogłębianie wiedzy religijnej u wiernych; Małe Siostry Niepokalanego Serca Maryi (1888): apostolstwo wśród pracownic fabrycznych; wspomożycielki (1889): pomoc duszom czyśćcowym przez pełnione dzieła miłosierdzia; córki Maryi Niepokalanej (1891): apostolstwo wśród ludu miejskiego, wychowywanie i nauczanie dzieci; pocieszycielki (1894): praca oświatowa, czytelnie, biblioteki, nauczanie w szkołach; pasterzanki (1895): opieka nad moralnie upadłymi dziewczętami. Współcześnie zgromadzenie budzi liczne kontrowersje w związku z niejawną formą prowadzenia ewangelizacji przy okazji np. prowadzenia nauki dzieci w szkołach. Z 26 zgromadzeń zakonnych, które powołał Honorat Koźmiński, do dziś istnieje 16, z czego 14 to zakony bezhabitowe – 1 męski i 12 żeńskich, m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]