Spectral Band Replication (SBR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spectral band replication (SBR) jest to technologia polepszająca dźwięk lub kodeki mowy, szczególnie przy niskich szybkościach transmisji danych opierająca się na harmonicznej redukcji w zakresach częstotliwości.

Technologia może być połączona z jakimkolwiek kodekiem kompresji dźwięku: kodek transmituje niskie i średnie częstotliwości widma dźwięku, podczas, gdy SBR powiela wyższe pasma częstotliwości transponując je harmonijnie od niskich i średnich częstotliwości w dekoderze[1]. Informacja sterująca dla zrekonstruowania wysokich częstotliwości powłoki widma jest transmitowana jako informacja poboczna.

Kiedy jest to niezbędne, technologia rekonstruuje lub znakomicie miksuje informacje zawierające szum w wybranych zakresach częstotliwości, aby wiernie powielić sygnały, które w oryginale nie zawierały żadnych lub niewiele komponentów tonalnych.

Psychoakustyczne kodeki używające SBR[edytuj | edytuj kod]

SBR zostało połączone z Advanced Audio Coding, żeby stworzyć MPEG-4 High Efficiency AAC (AAC+), z MP3 aby stworzyć mp3PRO, a także z MPEG-1 Layer II (MP2). Standard został opublikowany dla MPEG-4 Audio (MPEG-4 Part 3) w ISO/IEC 14496-3:2001/Amd 1:2003[2] oraz zdefiniowany jako jeden z typów MPEG-4 Audio Object.

Jest używana w systemach rozgłoszeniowych takich jak DAB+, Digital Radio Mondiale (DRM+, nie DRM), HD Radio oraz XM Satellite Radio[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy