Polistyren ekstrudowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Styrodur)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polistyren ekstrudowany ("XPS"; potocznie styrodur) – materiał izolujący ze spienionego polistyrenu, twardszy i mniej nasiąkliwy od styropianu, stosowany m.in. w budownictwie.

Proces produkcji polega na zmieszaniu granulek polistyrenu z dodatkami zmieniającymi jego barwę, poprawiającymi odporność na ogień itp. w maszynie do jego wytwarzania. Produkt poddaje się działaniu wysokiej temperatury i ciśnienia. Do tak przygotowanego surowca dodatkowo wtłacza się gaz, który powoduje spienienie granulek polistyrenu. Otrzymana masa wydostaje się przez szczeliny do formowania na zewnątrz, gdzie następuje jej rozprężenie (spada ciśnienie mieszanki do poziomu ciśnienia atmosferycznego przez co masa zwiększa wielokrotnie swoją objętość). Proces produkcji jest ciągły. Struktura otrzymanego materiału jest jednorodną pianą, o komórkach w formie wielościanów o nieregularnych kształtach i rozmiarach, ściśle przylegających do siebie. Brak osłabień pomiędzy poszczególnymi komórkami powoduje większą niż w przypadku styropianu wytrzymałość mechaniczną i podniesienie parametrów izolacyjności termicznej.

Ze względu na swoje właściwości polistyrenu ekstrudowanego najczęściej używa się go do ocieplania:

  • ścian fundamentowych
  • ścian piwnicznych
  • ścian w wilgotnych pomieszczeniach
  • płaskich dachów odwróconych
  • podłóg, które są posadowione bezpośrednio na gruncie

Jako że polistyren ekstrudowany odznacza się małą nasiąkliwością, można korzystać z niego poniżej izolacji przeciwwodnej. Materiału tego nie należy natomiast stosować z materiałami, które zawierają rozpuszczalniki jak np. smoła węglowa lub lepik na zimno. Pod wpływem tych substancji rozpuszcza się[1].

Potoczna nazwa "styrodur" jest zarejestrowaną nazwą własną jednego z producentów polistyrenu ekstrudowanego - firmy BASF.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy