Polistyren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Polistyren
Polystyrene.svg
Ogólne informacje
Inne nazwy styropian
Monomery CH2=CH-C6H5 (styren)
Struktura meru -[-CH2CH(C6H5)-]-
Właściwości
Temperatura mięknięcia 100 °C (373 K)
Temperatura degradacji 300 °C (573 K)
Biodegradowalność niebiodegradowalny
Biokompatybilność wysoka
Właściwości mechaniczne półsztywny termoplast
Inne
PS
Kod recyklingu Treść oznaczeń:
PSPolistyren
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa)
Synteza polistyrenu

Polistyren (-[CH2CH(C6H5)]n-) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu, pochodzącego zwykle z procesu katalitycznego odwodornienia etylobenzenu (ok. 85% światowej produkcji)[potrzebne źródło], bądź z procesu Halcon-Oxirane (ok. 15% światowej produkcji)[potrzebne źródło] lub z rafinacji ropy naftowej.

Po zmieszaniu z dodatkami, polistyren stanowi podstawę wielu tworzyw sztucznych, oznaczanych literami (PS). Czysty polistyren jest bezbarwnym, twardym, kruchym termoplastem (tworzywem formowanym przez topienie), o bardzo ograniczonej elastyczności.

Jako tworzywo sztuczne, polistyren może być bezbarwny, słabo przezroczysty, lub może być barwiony na dowolne, żywe kolory. Jego zaletą w stosunku do polietylenu i polipropylenu jest niższa temperatura mięknienia i mniejsza lepkość stopu, dzięki czemu łatwiej jest z niego otrzymywać w procesie formowania wtryskowego niewielkie przedmioty o złożonych kształtach.

Polistyren jako tworzywo lite jest stosowane do produkcji sztucznej biżuterii, szczoteczek do zębów, pudełek do płyt CD, elementów zabawek. Posiada jednak znacznie mniejszą odporność chemiczną od polietylenu i dlatego nie stosuje się go raczej do produkcji opakowań produktów żywnościowych.

Najbardziej masowym zastosowaniem polistyrenu jest produkcja jego formy spienionej, nazywanej styropianem. Styropian otrzymuje się w wyniku gwałtownego ogrzewania parą wodną polistyrenu w formie granulek, wewnątrz których znajduje się niewielka ilość czynnika spieniającego. Jest nim mieszanina n-pentanu i izo-pentanu. Styropian jest masowo stosowany do produkcji styropianowych płyt izolacyjnych dla budownictwa, do produkcji opakowań w tym również do żywności.

[edytuj] Źródła

[edytuj] Zobacz też

Commons in image icon.svg

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach