Styropian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy tworzywa sztucznego. Zobacz też: Styropian (album Pidżamy Porno).
Styropian – wygląd makroskopowy
Budynek ocieplony styropianem (akademik Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy)
Kulki styropianu o średnicy ok. 2mm

Styropian (polska nazwa handlowa dla spienionego polistyrenu) – to porowate tworzywo sztuczne, otrzymane poprzez spienienie wstępnie spienionych granulek polistyrenu, zawierających porofor (np. eter naftowy). Spienienie uzyskuje się zazwyczaj przez podgrzanie granulek parą wodną. Składa się z zamkniętych komórek o obłych kształtach (powstałych z granulek), wewnątrz których znajduje się pianka polistyrenowa. Komórki są ze sobą połączone i występują między nimi niewielkie pustki powietrzne (ich ilość i wielkość zależy od gęstości materiału), co uwidacznia się na przełomie styropianu. Jest to materiał nieodporny na działanie wielu rozpuszczalników organicznych (np. aceton czy rozpuszczalniki aromatyczne), olejów, smarów.

Właściwości i zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Styropian jest używany do produkcji jednorazowych tacek, talerzy, kubków i opakowań na podgrzane lub schłodzone artykuły spożywcze. Używany jest również do termoizolacji w postaci płyt lub luźnych granulek wtłaczanych w wolne przestrzenie ścian budowli. Innym zastosowaniem są materiały opakowaniowe w postaci dopasowanych do rozmiarów wrażliwego na uderzenia przedmiotu kształtek styropianowych lub luźno wsypywanych kawałków o kształcie zbliżonym do orzeszka ziemnego.

Aby wyprodukowany styropian został dopuszczony jako materiał izolacyjny w budownictwie (w obszarze Unii Europejskiej), należy przeprowadzić badania jego palności zgodnie z normą EN 13501-1. Styropiany posiadające Euroklasę E są dopuszczane do zastosowań w budownictwie jako tzw. samogasnące. W tym celu w czasie formowania wyrobów do tworzywa dodaje się retardantów palenia, takich jak np. HBCD (heksabromocyklododekan).

W zależności od stopnia spienienia uzyskuje się styropiany o różnej gęstości. Styropiany o małej gęstości są słabe mechanicznie i łatwo ulegają zgnieceniu, o większej są twardsze i umożliwiają poprawne izolowanie niektórych elementów konstrukcyjnych narażonych na duże obciążenie (np. dachy, podłogi, elementy do formowania ścian, stropów żelbetowych).

Styropian stosowany jest często w budownictwie (można stosować odmianę o klasie reakcji na ogień E), jako lekki w czasie formowania wyrobów ze styropianu (od ok. 10 do ponad 40 kg/m3), jest też wykorzystywany np. jako rdzeń izolacyjno-konstrukcyjny przy produkcji warstwowych płyt budowlanych. Jest również stosowany, po odpowiedniej obróbce mechanicznej, jako materiał do izolacji akustycznej - spełnia to zadanie jedynie w przypadku tłumienia dźwięków uderzeniowych.

Przewodność cieplna styropianu, mierzona wg normy EN 12667, wynosi od λ = 0,032 W/(m·K) (w przypadku płyty o gęstości 40 kg/m³) do λ = 0,038 W/(m·K) (przy gęstości 15 kg/m³).[1]. Styropian ma gorsze właściwości termoizolacyjne od poliizocyjanuratu, który osiąga λ = 0,022 (W/m·K).[2][3]

Przy innej technologii produkcji z polistyrenu otrzymuje się polistyren ekstrudowany (XPS) o odmiennych właściwościach fizyko-mechanicznych.

Kolor[edytuj | edytuj kod]

Kolor styropianu może pomóc klientowi w zdefiniowaniu jego zastosowania i w wyborze odpowiedniego rodzaju materiału ociepleniowego lub materiału pochodzącego od konkretnego producenta.

Przede wszystkim, kolor płyty styropianowej będzie zależał od koloru materiału użytego do jego wytworzenia. Zasadniczo płyty styropianowe są koloru białego lub szarego. Płyty białe wytworzone są ze „zwykłego” polistyrenu, natomiast szare – z polistyrenu z dodatkiem np. grafitu, który poprawia ich właściwości izolacyjne i nadaje charakterystyczny kolor. Szare płyty posiadają najlepsze parametry izolacyjności wśród wszystkich styropianów dostępnych na rynku. Ich deklarowany współczynnik przewodzenia ciepła, czyli popularna lambdaD), znajduje się pomiędzy 0,031, a 0,033 W/mK.  Grafitowe płyty idealnie nadają się do budownictwa energooszczędnego i pasywnego, gdzie grubość izolacji wynosić może do 30 cm. Zdecydowana większość budynków pasywnych w Polsce została ocieplona tego rodzaju izolatorem.

Na rynku oferowane są również płyty styropianowe w kropki. Firma Termo Organika oznacza swoje płyty charakterystycznym kropkowanym wzorem (styropiany Dalmatyńczyk)[4]. Takie zabiegi służą wyróżnieniu styropianów jednego producenta wśród bogatej i najczęściej białej oferty innych producentów.


Przypisy