Syndrom poaborcyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Syndrom poaborcyjny (spotykana jest także nazwa syndrom postaborcyjny) – pojęcie używane w debatach nad tematyką aborcji odnoszące się do objawów psychiatrycznych występujących, według niektórych źródeł, u kobiet które poddały się zabiegowi aborcji. Wyniki badań naukowych nie potwierdzają istnienia syndromu.[1][2][3][4]

Psychiatrzy nie są zgodni czy gorsze następstwa mogą mieć ewentualne negatywne skutki psychiczne wynikające z niechcianej lub nieuświadomionej ciąży, czy też skutki jej przerwania. Przy badaniu skutków aborcji należy także rozróżnić "aborcję bezpieczną" (przeważnie wykonywaną w krajach, gdzie aborcja jest w pełni legalna i przez to jej jakość jest wyższa[5][6]) od "aborcji niebezpiecznej" (wykonywanej w tzw. podziemiu aborcyjnym).

Zdaniem części działaczy pro-choice syndrom poaborcyjny jest tylko chwytem propagandowym środowisk pro-life[7]. Inne kręgi uważają iż jest on jedynie efektem wmawiania w kobiety poczucia winy za dokonaną aborcję[potrzebne źródło].

Metaanalizy i badania[edytuj | edytuj kod]

W metaanalizie z 2013 roku stwierdzono brak terapeutycznych efektów aborcji na choroby psychiczne. Stwierdzono małą (np. p<0,08 czy p<0,01) dodatnią korelację pomiędzy aborcją a niektórymi chorobami psychicznymi[8].

W grudniu 2011 badacze z National Collaborating Centre for Mental Health na zlecenie rządu brytyjskiego przygotowali metaanalizę 44 badań na temat zdrowia psychicznego i usunięcia ciąży, która nie wykazała zależności pomiędzy nimi. Stwierdzono, że depresja występuje częściej w przypadku niechcianych ciąż, bez względu na poddanie się aborcji[9].

Przegląd badań z lat 1995-2009 zamieszczony w roku 2011 w The British Journal of Psychiatry zawiera konkluzje stwierdzające korelację między poddaniem się aborcji oraz zwiększonym ryzykiem wystąpienia problemów psychicznych, z których pewną część można w wyraźny sposób określić jako wynik aborcji[10].

W 2009 roku aktualizacja stanowiska ATP wykazała, że aborcja nie jest skorelowana z wyższym ryzykiem chorób psychicznych i ich nie powoduje[11].

W 2008 roku Coleman stwierdził, że zgodnie z jego największą ówcześnie metaanalizą aborcja powoduje problemy psychiczne[12]. Te wnioski były krytykowane przez minimum 6 innych badaczy[13].

Opublikowany w 2008 roku w Contraception 20-letni przegląd piśmiennictwa wykazał, że w badaniach, które autorzy przeglądu uznali za poprawnie wykonane, nie było zależności pomiędzy dokonaniem aborcji a zdrowiem psychicznym po wielu latach od aborcji (lub zależność była mała); równocześnie badania o złej jakości metodologicznej często postulowały taką zależność[14].

W metaanalizie z 2008 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne przedstawiło wniosek, że wśród dorosłych kobiet, które zaszły w nieplanowaną ciążę względne ryzyko problemów psychicznych nie jest większe, jeśli zdecydują się one na wczesną aborcję niż jeśli donoszą ciążę, zaś pozytywna korelacja pomiędzy wielokrotnymi aborcjami a problemami psychicznymi wynika zdaniem APA z gorszej pozycji społecznej[15]. Naukowcy z Oregon State University wykazali brak związku pomiędzy przerwaniem ciąży u nastolatek a depresją lub niską samooceną[16].

W 1994 brytyjski Royal College of Psychiatrics opublikował raport stwierdzający, że zagrożenie dla zdrowia psychicznego w wyniku aborcji w pierwszym trymestrze jest znacznie mniejsze niż to wynikające z kontynuacji ciąży w przypadku, gdy w ewidentny sposób może powodować ona u kobiety zaburzenia psychiczne[17]. Stanowisko to zostało w 2008 zrewidowane i kolegium przyznało, że według obecnego stanu wiedzy wyniki badań są w tym względzie niespójne – część z nich wskazuje na istnienie negatywnych skutków psychicznych aborcji, część wskazuje że brak jest dowodów na takie skutki. W związku z tym kolegium wyraziło opinię, że lekarze, do których zgłaszają się kobiety proszące o aborcję, powinni każdorazowo przeprowadzać wywiad w celu racjonalnej oceny, czy większe ryzyko zaburzeń psychicznych wystąpi w wyniku kontynuowania ciąży czy też w wyniku jej przerwania. Zaleciło także rzetelne informowanie pacjentek o wszystkich możliwych zagrożeniach m.in. w ulotkach edukacyjnych oraz dalsze badania w tym zakresie[18].

Z 30-letniego badania kohortowego na grupie 500 kobiet wynika, że kobiety które dokonały aborcji częściej mają problemy ze zdrowiem psychicznym (wzrost ryzyka względnego o 30%)[19].

Według badań prowadzonych w Finlandii na podstawie analizy przypadków samobójstwa związanych z ciążą z lat 1987-94 stwierdzono, że odsetek samobójstw kobiet po zabiegu aborcji był dwukrotnie wyższy (34,7%) od odsetka samobójstw po samoczynnym poronieniu (18,1%) i sześciokrotnie wyższy od samobójstw po udanym porodzie (5,4%)[20].

Z kolei badania nad śmiertelnością kobiet związaną z ciążą prowadzone w 2004 roku wykazały, że zgony związane z poronieniem lub aborcją były znacznie częstsze niż związane z udanym porodem[21]. Analiza porównawcza przypadków z Finlandii i Kalifornii wykazała, że liczba zgonów związanych z ciążą jest 2-4 razy wyższa u kobiet po zabiegu aborcji niż u kobiet, które donosiły ciążę[22]. Wyniki te nagłośniono, ponieważ w słynnej sprawie sądowej Roe v. Wade, która doprowadziła do szerokiej legalizacji aborcji w USA jednym z głównych argumentów było to, że aborcja we wczesnej fazie ciąży stwarza znacznie mniejsze ryzyko dla zdrowia i życia kobiety niż jej donoszenie[23].

Nie wydaje się, aby aborcja mogła spowodować jakiekolwiek zaburzenia psychiczne, ale może pogłębić już istniejące choroby[24]. Istnieją doniesienia sugerujące bezpłodność u kobiet po tym zabiegu[24].

Jedną z debat na temat syndromu poaborcyjnego sprowokowała niemiecka pisarka pierwotnie związana z ruchami lewicowymi, Karin Struck, która w 1992 roku opublikowała książkę, opisującą negatywne skutki psychiczne po aborcji, której dokonała w 1975 roku[25]. W Wielkiej Brytanii dyskusja na temat negatywnych skutków psychicznych aborcji powróciła w 2007 po samobójstwie malarki Emmy Beck[26]. Amerykańska feministka Rebecca Walker, wspominając w wywiadzie aborcję dokonaną w wieku 14 lat, stwierdziła, że jej skutki odczuwała przez dekady, konkludując: "for feminists to say that abortion carries no consequences is simply wrong."[27].

Przypisy

  1. NL Stotland: Abortion and psychiatric practice. [w:] Journal of psychiatric practice. Philadelphia 9, 2003, H. 2, S. 139–149. ISSN 1527-4160
  2. DA Grimes, MD Creinin: Induced abortion, an overview for internists. [w:] Annals of internal medicine. Philadelphia 140, 2004, H. 8, S. 620–626. ISSN 0003-4819 "The alleged 'postabortion trauma syndrome' does not exist."
  3. the frequent psychopathological disorders that seem to arise from the abortion, according to recent data reported by many researchers in the international scientific community [w:] Cuad Bioet. 2009 Sep-Dec;20(70):357-80. [Psychopathology and abortion]. [Article in Spanish] Polaino Lorente A. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19799478
  4. PAS should be considered as an additional type of PTSD. It also has some specific characteristics that could help to understand the patient's life experience and to establish a psychotherapeutic intervention. [w:] Actas Esp Psiquiatr. 2005 Jul-Aug;33(4):267-72. Diagnostic categorization of post-abortion syndrome. Gómez Lavín C, Zapata García R. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15999304
  5. Legal or Not, Abortion Rates Compare - NYTimes.com
  6. http://books.google.com/books?id=7JxutqCmctUC&pg=PA183&dq=%22Unsafe+abortion%22&hl=en&ei=wwJ8TfHvD4HQgAfLyrngBw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CFYQ6AEwBTgK#v=onepage&q=%22Unsafe%20abortion%22&f=false
  7. Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny
  8. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23553240
  9. BBC News - Abortion 'does not raise' mental health risk
  10. Coleman PK. Abortion and mental health: quantitative synthesis and analysis of research published 1995–2009. „The British Journal of Psychiatry”. 199 (3), s. 180-186, wrzesień 2011. doi:10.1192/bjp.bp.110.077230. PMID 21881096. 
  11. http://psycnet.apa.org/?fa=main.doiLanding&doi=10.1037/a0017497
  12. http://bjp.rcpsych.org/content/199/3/180.short
  13. http://bjp.rcpsych.org/content/200/3/255.2.short
  14. Charles VE., Polis CB., Sridhara SK., Blum RW. Abortion and long-term mental health outcomes: a systematic review of the evidence.. „Contraception”. 6 (78), s. 436–50, grudzień 2008. doi:10.1016/j.contraception.2008.07.005. PMID 19014789. 
  15. Report of the APA Task Force on Mental Health and Abortion. APA, 2008.
  16. National study: Abortion does not cause depression or low self-esteem in adolescents (ang.). PhysOrg.com, 2010-09-24. [dostęp 2010-09-21].
  17. Royal College of Psychiatrics: Psychiatric Indications for Abortion. 1994.
  18. Royal College of Psychiatrics: Position Statement on Women’s Mental Health in Relation to Induced Abortion. 2008.
  19. Fergusson DM., Horwood LJ., Boden JM. Abortion and mental health disorders: evidence from a 30-year longitudinal study.. „The British journal of psychiatry : the journal of mental science”. 6 (193), s. 444–51, grudzień 2008. doi:10.1192/bjp.bp.108.056499. PMID 19043144. 
  20. Mika Gissler, Elina Hemminki, Jouko Lonnqvist: Suicides after pregnancy in Finland, 1987-94: register linkage study. 1996.
  21. Mika Gissler, Cynthia Berg, Marie-Hélène Bouvier-Colle, Pierre Buekens: Methods for identifying pregnancy-associated deaths: population-based data from Finland 1987–2000. 2004.
  22. Reardon, Strahan, Thorp, Shuping: Deaths associated with abortion compared to childbirth: a review of new and old data and the medical and legal implications. The Journal of Contemporary Health Law & Policy, 2004.
  23. Amy Sobie: Women Are Three Times More Likely To Die After An Abortion, New Study. Elliot Institute, 2005.
  24. 24,0 24,1 Ney PG., Wickett AR. Mental health and abortion: review and analysis.. „Psychiatric journal of the University of Ottawa : Revue de psychiatrie de l'Université d'Ottawa”. 4 (14), s. 506–16, listopad 1989. PMID 2682716. 
  25. Karin Struck: Widzę moje dziecko we śnie. 2006. ISBN 83-60293-27-9.
  26. Artist hanged herself after aborting her twins. The Telegraph, 26/02/2008.
  27. How my mother's fanatical views tore us apart. Daily Mail.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]