Sztabka złota
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sztabka złota – regularna bryła czystego (99,99%) złota kształtu zbliżonego do prostopadłościanu, najczęściej o wadze 400 uncji jubilerskich trojańskich (400 × 31,1 gramów = 12,44 kg). Podstawowa jednostka rozliczeniowa w międzybankowym (i międzynarodowym) obrocie złotem. Tę samą jednostkę stosuje się również na giełdach.
Spotykane są także sztabki o innej masie, np. 1 kg.
Największa sztaba złota na świecie ma masę 250 kg i próbę 999,9. Została wytopiona w 2005 roku w Japonii przez Mitsubishi Materials Corporation. Sztaba ma 19,5 cm szerokości, 40,5 cm długości i 16 cm wysokości. Znajduje się w Muzeum Złota w Toi (obecnie Izu)[1][2].
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
- ↑ Mitsubishi makes record-size gold bar. Japan Times, 17 czerwca 2005. [dostęp 2011-06-29].
- ↑ Three Diamonds Cast Gold-Medal Gold Bar. The Japan Journal, 2005. [dostęp 2011-06-29].
