Szyfr Ottendorfa
Szyfr Ottendorfa (szyfr książkowy) – szyfr w którym każda z liter zastępowana jest liczbami oznaczającymi jej pozycję w ustalonym tekście, będącym kluczem do szyfru[1]. Inna wersja tego szyfru polega na zastępowaniu całych słów ich pozycjami w książce (zwykle słowniku).
Sekretne wiadomości zakodowane przy użyciu szyfru Ottendorfa rozwiązywał Sherlock Holmes, bohater utworów Artura Conan Doyle'a, w powieści Dolina trwogi.
Zasada szyfrowania wygląda następująco[1]:
- 12 - 1 - 80 pierwsza liczba oznacza numer strony, jeżeli jest więcej stron w tekście.
- 12 - 1 - 80 druga liczba oznacza numer linijki na stronie.
- 12 - 1 - 80 trzecia liczba oznacza literę w danej linijce.
Przykład [edytuj]
(W tekście, dla większej czytelności przykładu, odpowiednie litery zostały wyróżnione)
| „ |
Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie. Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie. |
” |
| — Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz (Inwokacja) | ||
Dla uproszczenia przykład oparty jest tylko na jednej stronie tekstu, dlatego w postaci zakodowanej pierwszą liczba, wskazującą na numer strony jest wszędzie 1
Kodowanym słowem jest Wikipedysta.
| 1 - 4 - 1 | = W |
| 1 - 1 - 2 | = i |
| 1 - 2 - 24 | = k |
| 1 - 2 - 32 | = i |
| 1 - 3 - 18 | = p |
| 1 - 3 - 32 | = e |
| 1 - 3 - 36 | = d |
| 1 - 1 - 10 | = y |
| 1 - 3 - 7 | = s |
| 1 - 3 - 26 | = t |
| 1 - 3 - 9 | = a |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Friedrich Ludwig Bauer, Decrypted Secrets: Methods and Maxims of Cryptology, Springer, 2002, s. 44 ISBN 3-540-42674-4