Ten Years After

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten Years After
Blues Festival Suwałki 2009 - Ten Years After 02.jpg
Ten Years After podczas koncertu na Suwałki Blues Festivalu 2009 w Suwałkach
Rok założenia 1967
Pochodzenie  Wielka Brytania, Nottingham
Gatunek blues rock[1]
Wytwórnia płytowa Polygram, Chrysalis, EMI, CBS
Obecni członkowie

Chick Churchill
Ric Lee
Colin Hodgkinson
Marcus Bonfanti
Byli członkowie
Alvin Lee
Joe Gooch
Leo Lyons
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Ten Years After – jeden z czołowych brytyjskich zespołów bluesrockowych popularnych na przełomie lat 60. i 70.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół został założony w 1967, w składzie: Alvin Lee, Chick Churchill, Leo Lyons i Ric Lee. Niedługo po tym dostał zaproszenie by grać na Windsor Jazz Festival, co zaowocowało kontraktem z Deram – pochodną wytwórni Decca Records.

Po odbyciu tournée w Skandynawii i Stanach Zjednoczonych, grupa wydała drugi album Undead, który zawierał niezapomniany "I'm Going Home". W 1969 pojawili się na Newport Jazz Festival, pierwszym festiwalu, na który zostały zaproszone zespoły rockowe. W sierpniu Ten Years After wystąpił w przełomowym dla siebie Festiwalu Woodstock, prezentując prawie dziesięciominutową interpretację "I'm Going Home", która była kluczową w później wydanym filmie i ścieżce dźwiękowej. M.in. dzięki temu występowi, i dzięki jego stylowi gry na gitarze, Alvin Lee był na początku lat 70. nazywany "Królem Szybkości" ("Speed King").

W 1970 Ten Years After wydał Love Like a Man, swój pierwszy singel w Wielkiej Brytanii.

W 1971 zespół wydał album A Space in Time, zawierający ich największy przebój, "I'd Love to Change the World" (Chciałbym zmienić świat), który stał się równocześnie hymnem hipisów protestujących przeciwko wojnie w Wietnamie i kapitalizmowi. To był okres rozkwitu dla zespołu: na początku ich dwunastej trasy koncertowej grali dla dwudziestotysięcznej publiczności w wyprzedanym wiele dni wcześniej Madison Square Garden.

Druga połowa 1973 przyniosła wiele pomniejszych projektów i kłótnie w zespole. Grupa w 1974 wydała album Positive Vibrations. Po ostatniej (28) trasie koncertowej w USA zespół rozpadł się.

Ten Years After zjednoczył się ponownie w 1983, odbywając trasę koncertową w Wielkiej Brytanii, grając kilka koncertów w USA w 1988 i wydając jeden album About Time (1989).

Obecnie zespół działa i koncertuje, ale bez najważniejszego członka, Alvina Lee.

27 lipca 2008 zespół wystąpił na X Tyskim Festiwalu Muzycznym im. Ryśka Riedla.

W styczniu 2014 szeregi zespołu opuścili Joe Gooch i Leo Lyons. Zastąpili ich Colin Hodgkinson na basie i Marcus Bonfanti na Gitarze. Gooch i Lyons kontynuują działalność muzyczną w ramach swojego power-trio Hundred Seventy Split.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • Undead (1968)
  • Recorded Live (1973)
  • Live at the Filmore East (2001)
  • One Night Jammed (2003)
  • Roadworks (2005)

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • Double Deluxe (1970)
  • Ten Years After (1971)
  • Alvin Lee and Company (1972)
  • Goin' Home (1975)
  • Classic Performances (1976)
  • Greatest Hits (1977)
  • Profile (1979)
  • Ten Years After (1980)
  • Timewarps (1983)
  • The Collection (1985)
  • At Their Peak (1987)
  • Universal (1987)
  • Portfolio (1988)
  • The Collection (1991)
  • Essential (1991)
  • Pure Blues (1995)
  • I'm Going Home (1996)
  • Premium Gold Collestion (1998)
  • The Best of (2000)
  • Very Best Ten Years After Album Ever (2001)
  • Ten Years After Anthology (2002)

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]