The Night They Drove Old Dixie Down

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

The Night They Drove Old Dixie Down - utwór kanadyjskiej grupy The Band, napisany przez Robbie Robertsona. Piosenka ukazała się na płycie The Band (znanej również jako "Brązowy Album") w 1969.

Treść piosenki osadzona jest w czasach wojny secesyjnej; mówi o zwykłych ludziach uwikłanych w spór między Unią i Konfederatami. Virgil Cane, bohater utworu, w przeciwieństwie do swojego brata, który opowiedział się po stronie konfederatów ("like my brother above me, who took a rebel stand") nie jest powiązany ideologicznie czy emocjonalnie z żadną z walczących stron, nie rozumie istoty wojny (I don't mind choopin' wood, and I don't care if the money's no good), a mimo to dramat wojny dotyka bezpośrednio jego i jego najbliższych. Jego brat zginął zabity przez żołnierzy Unii ("But a Yankee laid him in his grave") Najważniejszym punktem piosenki jest wyznanie jedynego pragnienia prostego człowieka, któremu dane jest żyć w niespokojnych czasach (Just take what you need and leave the rest) - pragnienia spokoju i odpoczynku. Społeczeństwo wymaga jednak od każdej jednostki własnego światopoglądu i określonej pozycji ideologicznej (But they should never have taken the very best), odbierając tym samym prawo każdego człowieka do wytchnienia.

Utwór wykonywali również: Joan Baez, Johnny Cash oraz zespół Grateful Dead.