USS Gudgeon (SS-211)
| USS Gudgeon (SS-211) | |
 |
|
| Klasa | okręt podwodny |
| Typ | Tambor |
| Historia | |
| Stocznia | Mare Island |
| Położenie stępki | 22 listopada 1939 |
| Wodowanie | 25 stycznia 1941 |
 US Navy |
|
| Wejście do służby | 21 kwietnia 1941 |
| Los okrętu | zatopiony 18 kwietnia 1944 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
1475 ton 2370 ton |
| Długość | 93,8 metra |
| Szerokość | 8,3 metra |
| Zanurzenie testowe | 75 metrów |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
20 węzłów 9 węzłów |
| Zasięg | 12.000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów na powierzchni |
| Załoga | 60 oficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| 4 silniki Diesla (1350 KM każdy) 2 silniki elektryczne (1370 KM każdy) |
|
| Uzbrojenie | |
| 24 torpedy Mark XIV | |
USS Gudgeon (SS-211) – amerykański okręt podwodny z czasów drugiej wojny światowej typu Tambor. 26 stycznia 1942 roku, "Gudgeon" otrzymał od dowódcy sił podwodnych obszaru Pacyfiku (Commander Submarine Pacific Fleet – ComsSubPac) wiadomość o japońskim okręcie podwodnym, który wracając z patrolu do bazy w Japonii, powinien wkrótce przeciąć trasę amerykańskiej jednostki. Już następnego dnia rano, operator sonaru "Gudgeona" wykrył japońską jednostkę, poruszającą się na powierzchni z prędkością ok. 15 węzłów. Dowódca amerykańskiego okrętu wydał rozkaz odpalenia 3 torped w kierunku okrętu nieprzyjacielskiego, topiąc w ten sposób 1785-tonowy I-173. Był to w pierwszy historii przypadek zatopienia wrogiego okrętu przez amerykańskie okręty podwodne.
W czasie służby, "Gudgeon" uzyskał 14 potwierdzonych zatopień, o łącznym tonażu 71.372 ton, co uplasowało go na 15 miejscu wśród amerykańskich okrętów podwodnych. Został utracony w trakcie swojego 12 patrolu, w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach po 7 kwietnia 1944 roku.
Bibliografia [edytuj]
- Norman. Polmar: The American submarine. Annapolis, Md.: Nautical Aviation Pub. Co. of America, 1981. ISBN 0-933852-14-2.
|
||||||||
