Układ stroficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ stroficzny – ogólny schemat utworu wierszowanego. Na schemat ten składają się następujące elementy kompozycyjne:

  • liczba strof
  • kolejność strof
  • konstrukcja wewnętrzna poszczególnych strof z uwzględnieniem rymu, rytmu i ich następstwa.

W poezji wykształciło się wiele tradycyjnych układów stroficznych. Niektóre z nich stanowią bardzo rygorystycznie powielany wzór, inne mają formę bardziej otwartą i dopuszczają pewną dowolność.

W wielu przypadkach określony układ stroficzny stosowany był zawsze do prezentowania ściśle określonych treści. Wówczas układ ten stawał się równocześnie odmianą wiersza, jak to miało miejsce np. w przypadku sonetu.

Przykłady układów stroficznych[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN