Układ termodynamicznie zamknięty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ termodynamicznie zamknięty (układ termodynamiczny półzamknięty) – taki układ termodynamiczny, który nie wymienia z otoczeniem materii, natomiast może wymieniać energię[1][2].

Z punktu widzenia wymiany energii układ może być zamknięty:

adiabatycznie – nie wymienia energii na sposób ciepła (jest izolowany termicznie), ale może wymieniać energię na sposób pracy[a] (np. ruch tłoka, czyli praca zmiany objętości, praca elektryczna),
diatermicznie – energia jest wymieniana na sposób ciepła i na sposób pracy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Stosowanie w termodynamice pojęć „na sposób ciepła” i „na sposób pracy” ma na celu zaakcentowanie, że praca i ciepło nie są formami energiienergii wewnętrznej układu lub otoczenia. Pojęcia te mają znaczenie tylko w procesie wymiany energii, która przebiega w różny sposób, zależny od warunków procesu (zob. pierwsza zasada termodynamiki) [J. Szarawara, s. 32; S. Bursa, s. 211–212].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stanisław Bursa: Chemia fizyczna. Wyd. Wyd. 2 popr. Warszawa: Państ. Wydaw. Naukowe, 1979. ISBN 83-01-00152-6. (pol.)
  2. 2,0 2,1 Józef Szarawara: Termodynamika chemiczna. Warszawa: WNT, 1969.