Vanilla Fudge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vanilla Fudge
The Vanilla Fudge 2011.jpg
The Vanilla Fudge w 2011
Rok założenia 1965
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek psychodeliczny rock, hard rock
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Vanilla Fudge – kwartet grający rocka psychodelicznego, założony w 1965 przez organistę klasycznego Marka Steina, basistę Tima Bogerta oraz perkusistę Joeya Brennana. Grupa zasłynęła dzięki eksperymentatorskim, pełnym awangardowych brzmień aranżacjom przebojów rythm & bluesowych, a także kompozycji powziętych z muzyki klasycznej. Krytycy muzyczni oceniają wczesną działalność Vanilla Fudge jako zjawisko przełomowe dla muzyki rockowej, prekursorskie względem późniejszego rocka progresywnego (m.in. Yes, King Crimson) oraz hard rocka i heavy metal (m.in. Deep Purple, Uriah Heep, Led Zeppelin, Budgie)[1].

Historia grupy[edytuj | edytuj kod]

Zespół założony na wschodnim wybrzeżu USA w 1965, początkowo pod nazwą the Electric Pigeons, potem The Pigeons przez organistę Marka Steina, basistę Tima Bogerta oraz perkusistę Joeya Brennana. Do grupy dołączył również gitarzysta Vince Martell, natomiast Brennana zastąpił Carmine Appice.

Grupa zasłynęła dzięki coverom krótkich przebojów popowych (np. The Beatles) i klasycznych kompozycji (Für Elise & Moonlight Sonata Beethovena) w hipisowsko-psychodelicznym brzmieniu. Jej muzyka oparta była na "dialogu" między hałaśliwą grą gitary i perkusji a monotonnymi organami. Utwory Vanilla Fudge charakteryzowała zawiła kompozycja, ostre riffy zapowiadające hard rocka oraz tło wzbogacone melorecytacjami. Uznaje się, że płytą Vanilla Fudge z 1967 r. dokonali przełomu w muzyce[potrzebne źródło]. Aranżacja kompozycji, charakterystyczne spowolnienia tempa, wzajemne uzupełnianie się przez artystów, sprawiły, iż grupa przeszła do historii rocka[potrzebne źródło]. Kolejna płyta – The Beats Goes On, była próbą zaprezentowania w pigułce dotychczasowych zdobyczy muzyki. Okazała się jednak za ambitna. Następne albumy (Renaissance, Near the Beginning, Rock & Roll) nie zdołały powtórzyć sukcesu płyty debiutanckiej, niemniej uważa się je za preludium epoki hard rocka i heavy metalu. W 1970, po nagraniu Rock & Roll, grupa została rozwiązana.

Vanilla Fudge rozpropagowali organy Hammonda, jako nieodzowny element instrumentarium rockowego zespołu muzycznego. Zapoczątkowali erę ciężkiego, zgrzytliwego riffu gitarowego oraz odkryli nieznane dotąd możliwości gitary basowej. W 1982 wydano składankę "The Very Best of", a dwa lata później nieudanie reaktywowano zespół, czego efektem była płyta Mystery. Dziś muzycy grupy koncertują po całym świecie z Billem Pascalim zastępującym Marka Steina.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Największe przeboje grupy to: You Keep Me Hangin' on, Season of the Witch czy Where is My Mind.

Recepcja, wpływ i inspiracje[edytuj | edytuj kod]

Ich twórczość wywarła wielki wpływ na kolejne formacje w rodzaju Yes, Deep Purple, Led Zeppelin, Budgie czy Uriah Heep[potrzebne źródło].

Skład[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Borthwick & Moy 2001, p. 138 "In the main, the earliest manifestation of metal in the mid to late 1960s (and known at the time as 'rock' or 'hard rock') can be found in the work of groups such as The Yardbirds, Cream and the Jimi Hendrix Experience in Britain, and Blue Cheer, Steppenwolf and Vanilla Fudge in the US."

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]