Okręt
Okręt – zwykle uzbrojona[1] jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także potocznie:[2] duży statek[3].
Konwencja o morzu pełnym definiuje: "okręt wojenny"[4] oznacza okręt należący do marynarki wojennej Państwa i noszący znaki zewnętrzne okrętów wojennych tego Państwa. Dowódca powinien być oficerem marynarki wojennej w służbie państwowej, jego nazwisko powinno znajdować się na liście oficerów marynarki wojennej, a załoga powinna być podporządkowana regulaminom dyscypliny wojskowej[5].
Mianem "okręt" potocznie:[2] określa się też duży statek (morski)[6][7]. Istnieje wiele terminów, w których pochodna wyrazu okręt odnosi się zarówno do statków i okrętów, lub też tylko do statków, np. okrętownictwo (wiedza inżynierska dotycząca budowy zarówno statków, jak i okrętów), chłopiec okrętowy (uczeń, kandydat lub praktykant na marynarza), zaokrętowanie (przyjęcie nowej osoby na statek jako członka załogi lub jako pasażera). Terminy statek i okręt nie są synonimami, a ponadto przymiotnik okrętowy oddzielił się od źródłosłowu.[potrzebne źródło]
Spis treści |
Etymologia [edytuj]
Najstarsze znane źródło pisane, w którym użyto słowa okręt to słowniczek polsko-łaciński "Vocabularius bebreviloquus cum arte diphthongandi, punctandi et accentuandi" datowany na ok. 1500 rok, gdzie na okładce zapisano scapha - okrąth. Dowodzi to, że w czasach wcześniejszych wyraz ten, w przeciwieństwie do innych (korab, łodzia), raczej nie był znany staropolszczyźnie. Wiesław Boryś i Zygmunt Brocki w swoich artykułach opublikowanych w latach 1966-1967 w czasopiśmie „Język Polski” sugerują, że korzeni słowa okręt należy szukać w kaszubszczyźnie, z której zaczerpnięto niektóre terminy w XV-XVI wieku, czyli w okresie odzyskania dostępu do morza i zwiększonego zainteresowania handlem morskim. Pierwszy ze wspomnianych autorów wysnuł hipotezę, że mamy do czynienia ze starym prasłowiańskim wyrazem zachowanym na peryferiach języków słowiańskich. Wyraz ten, rekonstruowany w postaci *okrǫtъ, pierwotnie oznaczał plecione naczynie. Należy tu podkreślić, że przekształcenie się słowa naczynie w termin statek wodny występuje w wielu językach (pol. statek, ros. sudno, fra. vaisseau i ang. vessel od łac. vascellum). Specjalizacja znaczenia okrętu jako statku wojennego jest stosunkowo nowa i sięga początku XX wieku.
Powszechne błędy tłumaczeń na język polski – kalki językowe [edytuj]
| Ta sekcja od 2013-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
- okręt wojenny - w znaczeniu "okręt" prawdopodobnie jest tłumaczeniem fra. navire de guerre, choć współcześnie często doszukuje się zależności od ang. warship;
- statek wojenno-morski - zamiast "okręt" jest tłumaczeniem ros. военнo-морскоe суднo / wojenno-morskoje sudno dosł. statek wojenno-morski;
Podstawowe klasy okrętów [edytuj]
(lista od największych do najmniejszych)
- lotniskowiec
- okręt liniowy (pancernik)
- krążownik
- niszczyciel
- okręt desantowy
- okręt podwodny
- fregata
- korweta
- trałowiec
Klasy okrętów [edytuj]
(lista alfabetyczna)
- fregata
- kanonierka, np. ORP "Generał Haller"
- korweta
- korweta dozorowa, np. ORP "Kaszub"
- korweta rakietowa, np. ORP "Orkan"
- krążownik
- krążownik ciężki, np. USS "Pensacola"
- krążownik lekki, np. ORP "Dragon"
- krążownik liniowy, np. HMS "Hood"
- krążownik lotniczy, np. "Gotland"
- krążownik minowy, np. HMS "Adventure"
- krążownik pancernopokładowy, np. ORP "Bałtyk"
- krążownik pancerny, np. HMS "Warrior"
- krążownik pomocniczy, np. HMS "Rawalpindi"
- krążownik przeciwlotniczy, np. USS "Atlanta"
- krążownik rakietowy, np. "Groznyj"
- kuter
- lotniskowiec
- monitor,
- niszczyciel, np. ORP Burza (kontrtorpedowiec),
- niszczyciel min, np. ORP "Mewa"
- okręt-baza, np. ORP "Gdynia"
- okręt desantowy
- okręt dowodzenia, np. ORP "Grunwald"
- okręt hydrograficzny, np. ORP "Pomorzanin"
- okręt liniowy (pancernik), np. "Yamato"
- okręt podwodny, np. ORP "Orzeł"
- pomocnicza jednostka pływająca, np. ORP "Korsarz"
- okręt-pułapka, np. USS "Big Horn"
- okręt ratowniczy, np. ORP "Lech"
- okręt rozpoznawczy, np. ORP "Bałtyk"
- okręt szkolny, np. ORP "Iskra"
- okręt wsparcia, np. ORP "Kontradmirał Xawery Czernicki"
- pancernik, np. USS "Iowa" (BB-61)
- stawiacz min, np. ORP "Gryf"
- śmigłowcowiec, np. HMS "Albion"
- torpedowiec, np. ORP "Kaszub"
- trałowiec, np. ORP "Jaskółka"
Dawne klasy okrętów [edytuj]
(do XIX wieku)
- drakkar
- galera
- galeas
- galeon, np. Wodnik
- pinasa
- fregata (okręt żaglowy)
- fregata pancerna
- korweta (okręt żaglowy)
- slup wojenny
- okręt liniowy
- brander
Rodzaje okrętów ze względu na uzbrojenie i przeznaczenie [edytuj]
- okręty artyleryjskie
- okręty obrony przeciwlotniczej
- okręty torpedowe
- okręty torpedowo-artyleryjskie
- okręty rakietowe
- okręty lotnicze
- okręty minowe
- okręty pomocnicze
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ marynarki wojenne posiadają również okręty pomocnicze, które nie są przeznaczone do bezpośredniego wykonywania zadań bojowych, np.: okręty hydrograficzne, ratownicze, holowniki, pożarnicze, szkolne i które z uwagi na wykonywane zadania mogą nie posiadać uzbrojenia pokładowego
- ↑ 2,0 2,1 Witold Doroszewski: okręt (pol.). W: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego [on-line]. [dostęp 2012-08-16].
- ↑ Słownik języka polskiego PWN
- ↑ anglicyzm: kalka językowa - jest tłumaczeniem ang. warship dosł. okręt wojenny
- ↑ Konwencja o morzu pełnym sporządzona w Genewie dnia 29 kwietnia 1958 r., art.8.2 (Dz. U. z 1963 r. Nr 33, poz. 187)
- ↑ por. wiersz dla dzieci Ireny Tuwim "Co okręt wiezie ?" (Warszawa, 1968), opisujący drobnicowiec
- ↑ Słownik języka polskiego PWN