Krążowniki rakietowe projektu 1144

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krążowniki rakietowe projektu 1144
Kirov-class battlecruiser.jpg
Opis typu
Kraj budowy  ZSRR
Użytkownicy  WMF ZSRR
 WMF Rosji
Stocznia Petersburg (Stocznia Bałtycka Nr 189)
Wejście do służby 1980
Zbudowane okręty 4
Okręty w służbie 2
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 26000 ton
Długość 252 m
Szerokość 28,5 m
Zanurzenie 9 do 10 m pod linią wody
Napęd 2 reaktory jądrowe wytwarzające parę dla 2 turbin parowych o mocy 70000 KM każda
2 kotły parowe jako napęd pomocniczy
Prędkość 31 węzłów (napęd główny)
14–17 węzłów (napęd pomocniczy)
Załoga 727 + 15 lotników
Uzbrojenie Patrz opis
Wyposażenie lotnicze 3 śmigłowce Ka-27PŁ lub Ka-25RT[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krążowniki rakietowe projektu 1144 (oryginalna nazwa: Orłan, w kodzie NATO Kirow) – typ radzieckich krążowników rakietowych o napędzie atomowym przeznaczonych do zwalczania żeglugi nawodnej i podwodnej nieprzyjaciela. W latach 1974–1989 zbudowano cztery jednostki tego typu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Typ Kirow został zaprojektowany jako duży okręt wojenny mający za zadanie lokalizowanie i zwalczanie okrętów podwodnych nieprzyjaciela, lecz później jego rola została rozszerzona również do zwalczania jednostek nawodnych oraz do zapewnienia ochrony przeciwlotniczej sojuszniczym okrętom. Należą do największych na świecie okrętów wojennych pozostających w służbie, wielkością ustępują jedynie lotniskowcom.

Napęd krążowników typu Kirow stanowią dwa reaktory atomowe (według niektórych źródeł cztery) współpracujące z dwiema turbinami parowymi oraz dodatkowo dwa kotły parowe jako napęd pomocniczy na wypadek awarii reaktorów. Turbiny o mocy 70 000 KM każda pozwalają na rozwijanie prędkości do 31 węzłów. Na napędzie pomocniczym okręt może płynąć z prędkością około 14 – 17 węzłów, a jego zasięg w takim wypadku jest ograniczony do około 1600 km.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • System przeciwokrętowych pocisków dalekiego zasięgu 4K90 P-700 Granit zlokalizowanych w 20 wyrzutniach zamontowanych pod kątem 60 stopni pod głównym pokładem.
  • Podwójna wyrzutnia MS-82 pocisków 85RU systemu URK-5 RASTRUB-B z zapasem 10 pociskow, tylko na pierwszej jednostce.
  • 12 pionowych wyrzutni B-203A systemu 3M41 S-300F FORT z zapasem 96 pocisków przeciwlotniczych 5W55RM , mogących zwalczać również cele nawodne. Na jednostce "Piotr Wielki" w ich miejsce użyto pocisków 48N6 i udoskonalonego systemu S-300 FM FORT-FM.
  • 2 podwójne wyrzutnie Osa-MA z zapasem 40 pocisków przeciwlotniczych 9M33. Na jednostkach "Admirał Nachimow" dodano 2 zestawy 3K95 KLINOK każdy na 64 pociski 9M330. Na trzeciej i czwartej jednostce po cztery zestawy, bez systemu OSA.
  • Działo uniwersalne 2xAK-100 kalibru 100 mm w wieżach na rufie tylko na Kirowie, następne okręty AK-130 2x130mm
  • 8 zautomatyzowanych działek AK-630 kalibru 30 mm (CIWS), służących do zwalczania celów lotniczych, w tym także pocisków przeciwokrętowych oraz małych celów nawodnych, min pływających i lekko opancerzonych celów nabrzeżnych. Na jednostkach "Admirał Nachimow" i "Piotr Wielki" w ich miejsce zainstalowano 6 rakietowo-artyleryjskich zestawów przeciwlotniczych 3K87 KORTIK (CADS-N-1).
  • 2 wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU-1000 kalibru 305 mm z zapasem 102 pocisków przeznaczonych do zwalczania celów podwodnych (okrętów podwodnych i torped).
  • 2 wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU-12000 (Udaw-1) kalibru 254 mm z zapasem 40 pocisków przeznaczonych do zwalczania celów podwodnych.
  • 10 wyrzutni torpedowych 2x5 kalibru 533 mm z zapasem 20 pocisków RPK-6 Wodopad i torped typu 53-65K i SET-65.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

"Admirał Uszakow"
"Admirał Łazariew"
"Admirał Łazariew"
  • "Admirał Uszakow"
Wcześniejsza nazwa okrętu: "Kirow"
Położenie stępki: 27 marca 1974
Wodowanie: 27 grudnia 1977
Wcielenie do służby: 30 grudnia 1980
Wycofanie ze służby: 2001
  • "Admirał Łazariew"
Wcześniejsza nazwa okrętu: "Frunze"
Położenie stępki: 27 lipca 1978
Wodowanie: 26 maja 1981
Wcielenie do służby: 31 października 1984
Wycofanie ze służby: 1997
  • "Admirał Nachimow"
Wcześniejsza nazwa okrętu: "Kalinin"
Położenie stępki: 17 maja 1983
Wodowanie: 24 kwietnia 1986
Wcielenie do służby: 30 grudnia 1988
  • "Piotr Wielki"
Położenie stępki: 25 kwietnia 1986
Wodowanie: 25 kwietnia 1989
Wcielenie do służby: 18 kwietnia 1998
Z powodu problemów gospodarczych przed i po upadku Związku Radzieckiego, wcielenie okrętu do służby znacznie się opóźniło. Po przejściu prób morskich w 1996 roku i ukończeniu budowy w stoczni w Siewieromorsku, "Piotr Wielki" wszedł do czynnej służby w 1998 roku jako okręt flagowy Floty Północnej.
W sierpniu 2000 roku "Piotr Wielki" brał udział w manewrach Marynarki Rosyjskiej na Morzu Barentsa, podczas których doszło do zatonięcia okrętu podwodnego "Kursk". W trakcie ćwiczeń "Piotr Wielki" pełnił rolę celu "Kurska", a także zabezpieczał obszar katastrofy podczas operacji podnoszenia wraku w 2001 roku.
19 kwietnia 2004 roku krążownik został zadokowany celem przeprowadzenia konserwacji i malowania kadłuba oraz wykonania napraw systemu napędowego. Prace zostały ukończone w sierpniu tego samego roku.
W trakcie służby "Piotr Wielki" nosił dwa numery burtowe: 183 i 099.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bazujące na krążownikach projektu 1144 śmigłowce hangarowane są w pomieszczeniach pod pokładem startowym i wynoszone na poziom ww. pokładu za pomocą specjalnych wind - podnośników. Jest to rozwiązanie typowe dla lotniskowców, w przypadku większości dużych okrętów nawodnych posiadających na wyposażeniu śmigłowce ich hangar jest na jednym poziomie z pokładem lotniczym.