viaTOLL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Viatoll)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
znak T-34 informujący o poborze elektronicznym

viaTOLL (e-myto) – działający w Polsce elektroniczny system poboru opłat za przejazd drogami krajowymi. Opłata pobierana jest na wybranych odcinkach dróg i zasila Krajowy Fundusz Drogowy. Opłacie podlegają pojazdy samochodowe lub zespoły pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz autobusy niezależnie od dopuszczalnej masy całkowitej. Pozostałe pojazdy mogą dobrowolnie przystąpić do systemu i regulować należność bezobsługowo zamiast płatności ręcznej w miejscach poboru opłat. Na system składają się bramy oraz urządzenia (zwane viaBOX i viaAUTO) umieszczone w pojazdach.

System od 1 lipca 2011 zastąpił pobieranie opłat za pomocą kart opłaty drogowej (winiet), jego budowę w drodze przetargu powierzono firmie Kapsch. Austriacka firma nie zdążyła na czas podłączyć wszystkich urządzeń naliczających samochodom przejechane kilometry do systemu informatycznego i z tego powodu system zaczął funkcjonować 3 lipca 2011. Za opóźnienie firma musiała zapłacić karę umowną[1].

Opisywano przypadki, gdy system ViaToll błędnie wskazywał, że kierowca przejechał pod którąś z bramek bez wymaganej opłaty lub kilkukrotnie zawyżał jej wysokość[2][3][4][5][6].

Zdaniem wypowiadających się dla „Rzeczpospolitej” transportowców wysokość polskich kar za brak wniesienia opłaty do systemu opłat drogowych jest najwyższa w Europie, może być również najwyższa na świecie. W Niemczech i Austrii typowe kary za nieopłacony przejazd kilkuset kilometrów to kwoty rzędu 180 euro, 400 euro, natomiast w Polsce nielegalne pokonanie choćby 70 kilometrów może się wiązać z koniecznością zapłaty kilkunastu tysięcy złotych kary. Opisywano przypadki, gdy nieświadomi wadliwie działających urządzeń viaBOX kierowcy, po otrzymaniu wyliczeń kary rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych i wyższych, ciężko podupadali na zdrowiu psychicznym[6]. W środowisku transportowców głośnym echem odbiła się informacja o samobójczej śmierci kierowcy, któremu tytułem kary wyliczono do zapłaty około 120 tys. zł[7].

Zdaniem rzeczniczki prasowej viaTOLL system działa dobrze, wykryto wady fabryczne jedynie w 1124 urządzeniach (na ponad 1,1 miliona rozdysponowanych), natomiast zdaniem reprezentanta jednej z kancelarii prawnych, broniących ofiary wad systemu, dotychczas poszkodowanych mogło zostać już kilkanaście tysięcy kierowców[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. E-myto w proszku tvn24.pl
  2. http://www.rmf24.pl/fakty/polska/news-wykonawca-systemu-viatoll-odpowiada-na-zarzuty-kierowcow,nId,384172
  3. http://www.csk.szczecin.pl/component/content/article/40/182
  4. http://www.rmf24.pl/tylko-w-rmf24/pawel-swiader/blogi/news-niekonczace-sie-klopoty-z-systemem-viatoll,nId,360820
  5. http://www.eprzewoznik.pl/?p=17716
  6. 6,0 6,1 6,2 Łukasz Kuligowski. E-myto bezlitosne dla kierowców. „Rzeczpospolita”. 87 (9511), s. A9, 2013-04-13. Jeremi Jędrzejkowski – redaktor prowadzący. Warszawa: Gremi Media. ISSN 0208-9130 (pol.). 
  7. Łukasz Kuligowski. E-myto wpędza w depresję. „Rzeczpospolita”. 121 (9545), s. A9, 2013-05-25. Tomasz Sobiecki – redaktor prowadzący. Warszawa: Gremi Media. ISSN 0208-9130 (pol.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons