Rzeczpospolita (gazeta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzeczpospolita
POL Warsaw Prosta Street.jpg
Siedziba redakcji „Rzeczpospolitej”
Częstotliwość dziennik
Kraj Polska
Adres ul. Prosta 51
00-838 Warszawa
Wydawca Gremi Business Communication
Rodzaj czasopisma społeczno-polityczny, ekonomiczno-prawny
Pierwsze wydanie 14 stycznia 1982
Redaktor naczelny Bogusław Chrabota
Średni nakład 93 920[1] egz.
Średnia sprzedaż (styczeń 2014)) 59 076[2] egz.
Format EURO
Liczba stron 20
ISSN 0208-9130
OCLC 264077858
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa czasopisma

Rzeczpospolita” – ogólnopolski dziennik społeczno-polityczny i ekonomiczno-prawny wydawany w średnim nakładzie jednorazowym około 94 tys. egzemplarzy, jego wynik sprzedaży wynosi 63 tys. (dane z lutego 2013 roku)[1]. Tytuł dziennika to staropolskie określenie państwa o ustroju republikańskim. Wydawcą jest spółka Gremi Business Communication.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziennik zatytułowany „Rzeczpospolita” ukazał się po raz pierwszy w roku 1920. Początkowo stanowił organ konserwatywnego Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, z czasem stał się pismem niezależnym, a jego właścicielami były wybitne osobistości z tamtej epoki: Ignacy Jan Paderewski (fundator), a następnie, od 1924 roku, Wojciech Korfanty[3]. Redaktorem naczelnym był Stanisław Stroński, a wśród piszących dla „Rzeczpospolitej” figurowali, między innymi: Adolf Nowaczyński, Kornel Makuszyński, Irena Pannenkowa, Władysław Witwicki. Ostatnie wydanie „Rzeczpospolitej” ukazało się w 1932 roku.

W lipcu 1944 gazeta o tym samym tytule pojawiła się jako organ PKWN-u, wydawana przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik”. Pomysłodawcą, i zarazem jej pierwszym redaktorem naczelnym, był organizator prasy z ramienia Polskiej Partii Robotniczej, Jerzy Borejsza. W 1948 nowym naczelnym został Henryk Korotyński, a w roku 1950 gazetę zlikwidowano.

30 lat później, w 1980, na posiedzeniu Sejmu PRL, za sprawą posła Edmunda Osmańczyka padła propozycja wznowienia czasopisma. Pierwsze wydanie w nowej formule, jako organ rządu PRL, nastąpiło w 1982.

W 1989 premier Tadeusz Mazowiecki zapoczątkował zmianę charakteru gazety, w wyniku których „Rzeczpospolita” przestała być dziennikiem rządowym i stała się pismem niezależnym. Redaktorem naczelnym został Dariusz Fikus (do 1996 roku).

Była siedziba „Rzeczpospolitej” w Warszawie przy pl. Starynkiewicza 7/9.

Od 1991 „Rzeczpospolita” wydawana była przez spółkę Presspublica, pierwotnie polsko-francuską. Twórcami były Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnicze „Rzeczpospolita” oraz grupa prasowa Roberta Hersanta – „Presse Participations Europennes”. W 1996 udziały francuskiego koncernu Roberta Hersanta przejął norweski koncern Orkla. Przez następne 10 lat 51% udziałów znajdowało się w posiadaniu spółki-córki Orkli Press Polska – Presspublica Holding Norway, a 49% – Państwowego Przedsiębiorstwa Wydawniczego „Rzeczpospolita” (od 1 marca 2005 – Przedsiębiorstwa Wydawniczego „Rzeczpospolita” SA). W październiku 2006 udziały Orkli Press Polska zostały przejęte przez spółkę Mecom Poland Holdings S.A. należącą do brytyjskiej Mecom Group. W lipcu 2011 spółka Gremi Media, należąca do Grzegorza Hajdarowicza kupiła udziały Mecom Poland[4][5] a następnie w październiku 2011 udziały Skarbu Państwa i stała się 100% udziałowcem wydawnictwa Presspublica[6].

25 stycznia 2005 „Rzeczpospolita” rozpoczęła kampanię przeciwko używaniu w publikacjach medialnych sformułowania polskie obozy koncentracyjne i polskie obozy śmierci na określenie niemieckich obozów powstałych na terenie okupowanej Polski. Apel gazety poparł osobiście ówczesny minister spraw zagranicznych Adam Rotfeld oraz Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich.

„Rzeczpospolita” jako pierwsza przeprowadziła dyskusję środowiska dziennikarskiego na temat lustracji w tymże środowisku.

Po zmianie kierownictwa i odejściu redaktora naczelnego Grzegorza Gaudena, zastąpionego przez Pawła Lisickiego „Rzeczpospolita” zmieniła profil z umiarkowanego na bardziej konserwatywny. W piśmie zatrudniono publicystów z likwidowanego tygodnika „Ozon” oraz z „Gazety Polskiej” (m.in. Tomasza Terlikowskiego i Rafała Ziemkiewicza).

15 października 2007 „Rzeczpospolita” zmieniła format z klasycznego broadsheet na compact[7].

Od 20 kwietnia 2008 „Rzeczpospolita” ukazuje się także w niedzielnym wydaniu w formie elektronicznej na stronie internetowej gazety.

Według Instytutu Monitorowania Mediów w latach 2007–2010 „Rzeczpospolita” była najczęściej cytowanym medium w Polsce[8][9].

Redaktorzy naczelni[edytuj | edytuj kod]

Nakład i sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Średni nakład jednorazowy (niebieski) oraz całkowite rozpowszechnianie płatne (zielony)[11]:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1993 – Gazeta Roku według Kapituły im. Fillippdesa.
  • 1994 – Nagroda specjalna: Złota statuetka Business Centre Club dla Dariusza Fikusa.
  • 1995 – Nagroda zespołowa I stopnia w X edycji konkursu im. Juliana Sadłowskiego, organizowanej przez Związek Rzemiosła Polskiego.
  • 1996 – Nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej dla Działu Prawa i Legislacji „Rzeczpospolitej”.
  • 2005 – w 27. edycji konkursu organizowanego przez Society for News Design „Rzeczpospolita” i „The Guardian” otrzymały nagrodę dla najlepiej zaprojektowanej gazety świata[12].

Dodatki tematyczne[edytuj | edytuj kod]

  • codzienne: Ekonomia&rynek, Prawo co dnia, Prawo i praktyka (pn-pt)
  • poniedziałek: Nieruchomości
  • środa: Kariera i biznes
  • czwartek: Moje pieniądze
  • piątek: Moje podróże

Powiązania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]