Vicco von Bülow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vicco von Bülow
Loriot 2010

Vicco von Bülow, pełne nazwisko: Bernhard Victor Christoph Carl von Bülow (ur. 12 listopada 1923 w Brandenburg an der Havel, zm. 22 sierpnia 2011 w Ammerland w gminie Münsing), znany pod pseudonimem Loriotniemiecki komik, autor komiksów, pisarz i reżyser. Jego pseudonim pochodził od frencuskiej nazwy ptaka herbowego rodu von Bülow – wilgi.

Pochodził z rodziny arystokratycznej (wśród jego przodków byli słynny dyrygent Hans von Bülow oraz premier Prus Bernhard von Bülow). Z powodu rozwodu rodziców wychowywał się od 1927 wraz z o rok młodszym bratem u babki i prababki w Berlinie. 1933 powrócili bracia do ojca, który ożenił się powtórnie. Vicco uczęszczał 1934-1938 do gimnazjum, w roku 1938 zamieszkał wraz z ojcem w Stuttgarcie gdzie kontynuował naukę, zakończoną 1941 maturą wojenną. .

Zgodnie z rodzinną tradycję rozpoczął karierę oficerską, w ciągu trzech lat służył w 3. dywizji pancernej na terenie Związku Radzieckiego. W jego aktach brak jest jakiejkolwiek wzmianki o członkostwie w NSDAP. Jego brat Albrecht Sigismund von Bülow zginął 21 marca 1945 w miejscowosci Gorgast w pobliżu Odry.

Po wojnie pracował przez rok jako drwal. Za radą ojca studiował w latach 1947-1949 malarstwo i grafikę na Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako grafik reklamowy. Wtedy stworzył postać ludzika z kartoflanym nosem, który stał się tematem wielu jego rysunków.

Jego prace nie spodobały się niemieckim wydawcom, Loriot znalazł jednak wydawcę Daniela Keela w Szwajcarii.

Dopiero w roku 1953 powrócił do współpracy z niemieckimi tygodnikami.

W roku 1959 wystąpił jako aktor w filmie reżyserii Bernarda Wickiego.

W latach 1967-1972 prowadził w telewizji program Cartoon. W roku 1971 stworzył postać psa Wum pojawiającą się w filmach rysunkowych.

Od roku 1976 główne role żeńskie w jego filmach odgrywała aktorka Evelyn Hamann (1942-2007). Zajmował się też reżyserią operową.

Wyreżyserował także dwa filmy: Ödipussi (1988) i Pappa Ante Portas (1991).

Ostrze jego satyry skierowane było w zamożniejsze warstwy społeczeństwa Niemiec.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons