Wagon akumulatorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wagon akumulatorowy serii ETA 515 kolei niemieckich

Wagon akumulatorowywagon silnikowy o napędzie elektrycznym, pobierający prąd z zabudowanych akumulatorów.

Pierwsze udane konstrukcje akumulatorowych wagonów elektrycznych powstały na początku XX wieku. Pojazdy te po ładowaniu (zazwyczaj nocą) miały zasięg 150-300 kilometrów, co pozwalało na obsługę kilku typowych kursów w ciągu dnia. Problemem w konstrukcji akumulatorowych pojazdów elektrycznych o dużym zasięgu była duża masa własna i potencjalne zagrożenie dla środowiska w związku z koniecznością przewożenia ogromnej ilości akumulatorów ołowiowych, zajmujących praktycznie całą przestrzeń pod podłogą przestrzeni pasażerskiej lub zmagazynowanych w specjalnych nadbudówkach.

Pojazdy te były jednak bardzo proste w obsłudze, tanie w eksploatacji i cenione przez pasażerów ze względu na bardzo cichy i spokojny bieg.

Wagony akumulatorowe były budowane jedynie w Niemczech. W ruchu lokalnym używano jedynie wagonów akumulatorowych konstrukcji inżyniera Wittfelda (serii AT3). Po 1945 roku w Polsce pozostało kilkadziesiąt sztuk takich pojazdów. Jedyny zachowany na świecie egzemplarz takiego wagonu znajduje się w zbiorach PSMK w Skierniewicach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Der Akku-Blitz: Vom Ende einer Eisenbahnlegende, Unsere gesammelten Werke, 45 min, Essen 2007, ISBN 978-3-89861-788-8