Werbena pospolita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Werbena pospolita
Illustration Verbena officinalis0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina werbenowate
Rodzaj werbena
Gatunek werbena pospolita
Nazwa systematyczna
Verbena officinalis L.
Sp. pl. 1:20. 1753
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Werbena pospolita (Verbena officinalis) – gatunek byliny z rodziny werbenowatych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gatunek szeroko rozprzestrzeniony na kuli ziemskiej. Występuje w Afryce, Azji, Europie, Australii, Ameryce Północnej i Środkowej i rozszerza zasięg swojego występowania[2]. W Polsce występuje w rozproszeniu na całym niżu i na pogórzu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Łodyga wzniesiona, 30-70 cm wysokości, w górze gałęzista, 4-kątna.
Liście
naprzeciwległe, szorstkie; dolne całkowite, na ogonku liściowym, średnie 3-dzielne, wyższe całkowite, siedzące; wszystkie wcinano karbowane
Kwiaty
Kwiatostan wydłużony, luźny. Kielich o 4-5 ostrych ząbkach. Korona kwiatu drobna, bladolila, z krótką, nieco zgiętą rurką i 5 zaokrąglonymi łatkami, prawie 2-wargowa.
Owoc
Rozłupki z podłużnymi żeberkami z zewnątrz.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roslina jednoroczna lub dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: suche zbocza, kamieńce, przydroża.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna stosowana na kobierce kwiatowe, rabaty, obwódki, kwietniki i kwiat cięty. Często uprawiana w doniczkach i skrzynkach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. Na miejsce stałe wysadza się w maju. Nie należy silnie nawozić, gdyż wówczas zamiast licznych kwiatów wytwarza liczne liście[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  3. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.