Werbena pospolita
| Werbena pospolita | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | werbenowate |
| Rodzaj | werbena |
| Gatunek | werbena pospolita |
| Nazwa systematyczna | |
| Verbena officinalis L. Sp. pl. 1:20. 1753 |
|
Werbena pospolita (Verbena officinalis) – gatunek byliny z rodziny werbenowatych.
Spis treści |
Zasięg występowania [edytuj]
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony na kuli ziemskiej. Występuje w Afryce, Azji, Europie, Australii, Ameryce Północnej i Środkowej i rozszerza zasięg swojego występowania[2]. W Polsce występuje w rozproszeniu na całym niżu i na pogórzu.
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Łodyga wzniesiona, 30-70 cm wysokości, w górze gałęzista, 4-kątna.
- Liście
- naprzeciwległe, szorstkie; dolne całkowite, na ogonku liściowym, średnie 3-dzielne, wyższe całkowite, siedzące; wszystkie wcinano karbowane
- Kwiaty
- Kwiatostan wydłużony, luźny. Kielich o 4-5 ostrych ząbkach. Korona kwiatu drobna, bladolila, z krótką, nieco zgiętą rurką i 5 zaokrąglonymi łatkami, prawie 2-wargowa.
- Owoc
- Rozłupki z podłużnymi żeberkami z zewnątrz.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roslina jednoroczna lub dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: suche zbocza, kamieńce, przydroża.
Zastosowanie i uprawa [edytuj]
Roślina ozdobna stosowana na kobierce kwiatowe, rabaty, obwódki, kwietniki i kwiat cięty. Często uprawiana w doniczkach i skrzynkach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. Na miejsce stałe wysadza się w maju. Nie należy silnie nawozić, gdyż wówczas zamiast licznych kwiatów wytwarza liczne liście[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.