Więzozrost

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Więzozrost (łac. syndesmosis) – ścisłe, częściowo ruchome połączenie kości mocnymi pasami tkanki łącznej właściwej, np. błony międzykostne przedramienia i goleni, więzadła żółte między kręgami.

Więzozrost może występować w trzech postaciach:

  • więzozrostu włóknistego (łac. syndesmosis fibrosa) – utworzonego przez włókna klejodajne (błony międzykostne przedramienia i goleni).
  • więzozrostu sprężystego (łac. syndesmosis elastica) – tu elementem łączącym kości są włókna sprężyste, elastyczne, nadające tkance żółte zabarwienie (więzadła żółte rozpięte między łukami kręgów).
  • szwów (łac. suturae) – gdzie włókna łączące kości są bardzo mocne i krótkie. Szwy dzielimy na:
  1. piłowate (łac. serrata) – nieregularne brzegi jednej kości wchodzą we wgłębienia drugiej. To najmocniejsze i najczęstsze połączenie kości sklepienia czaszki (kość czołowa z kośćmi ciemieniowymi).
  2. gładkie lub proste (łac. plana) – połączenie kości, których brzegi są prawie proste (połączenie wyrostków podniebiennych kości szczęki górnej).
  3. łuskowe (łac. squamosa) – przebiega skośnie do powierzchni kości, a brzegi kości zachodzą na siebie dachówkowato (łuska kości skroniowej na kość ciemieniową).
  4. wklinowanie (łac. gomphosis) – to rodzaj szczególnego umocowania zębów w szczękach.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.