Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego - zwierzchnicy Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
Spis treści |
[edytuj] Bractwo szpitalne (1190-1198)
W tym czasie nie było tytułu wielkiego mistrza, zwierzchnikami zgromadzenia byli przełożeni bractwa szpitalnego używający tytułu: meister, prior lub praeceptor.
[edytuj] Akka (1190-1209)
[edytuj] Zakon rycerski (1198-1929)
[edytuj] Akka (1190-1209)
- 1198-1200 – Heinrich I Walpot von Bassenheim
- 1200-1208 – Otto von Kerpen
- 1208-1209 – Heinrich II von Tunna (Bart)
[edytuj] Montfort (1209-1271)
- 1209-1239 – Hermann von Salza
- 1239-1240 – Konrad von Thüringen
- 1240-1244 – Gerhard von Malberg
- 1244-1249 – Heinrich III von Hohenlohe
- 1250-1252 – Günter von Wüllersleben
- 1252-1256 – Poppo von Osterna
- 1253-1256 (?) - Wilhelm von Urenbach[2]
- 1256-1273 – Anno von Sangershausen
[edytuj] Akka (1271-1291)
- 1273-1282 – Hartmann von Heldrungen
- 1283-1290 – Burkhard von Schwanden
- 1291-1296 – Konrad II von Feuchtwangen
[edytuj] Wenecja (1291-1309)
[edytuj] Malbork (1309-1457)
- 1311-1324 – Karl Bessart von Trier
- 1324-1330 – Werner von Orseln
- 1331-1335 – Luther von Braunschweig
- 1335-1341 – Dietrich von Altenburg
- 1342-1345 – Ludolf König von Wattzau
- 1345-1351 – Heinrich IV Dusemer von Arfberg
- 1351-1382 – Winrich von Kniprode
- 1382-1390 – Konrad III Zöllner von Rotenstein
- 1391-1393 – Konrad IV von Wallenrode
- 1393-1407 – Konrad V von Jungingen
- 1407-1410 – Ulrich von Jungingen
- 1410-1413 – Heinrich V von Plauen
- 1414-1422 – Michael Küchmeister von Sternberg
- 1422-1441 – Paul Bellitzer von Russdorff
- 1441-1449 – Konrad VI von Erlichshausen
- 1450-1467 – Ludwig von Erlichshausen
[edytuj] Królewiec (1457-1525)
- 1467-1470 – Henryk VI Reuss von Plauen
- 1470-1477 – Henryk VII Reffle von Richtenberg
- 1477-1489 – Martin Truchsess von Wetzhausen
- 1489-1497 – Jan von Tieffen
- 1498-1510 – Fryderyk Wettyn
- 1510-1525 – Albrecht Hohenzollern-Ansbach
[edytuj] Mergentheim (1525-1809)
Od 1525 roku zwierzchnicy zakonu urodzeni w rodach nieszlacheckich lub rycerskich nosili tytuł administratora urzędu wielkiego mistrza, a książęta z rodów panujących tytuł wielkiego mistrza.
- 1527-1543 – Walter von Cronberg
- 1543-1566 – Wolfgang Schutzbar (Milchling)
- 1566-1572 – Georg Hundt von Weckheim
- 1572-1590 – Henryk VIII von Bobenhausen
- 1590-1618 – Maksymilian III Habsburg
- 1618-1624 – Karol I Habsburg
- 1625-1627 – Jan Eustachy von Westernach
- 1627-1641 – Jan Kasper I von Stadion
- 1641-1662 – Leopold Wilhelm Habsburg
- 1662-1664 – Karol Józef Habsburg[3]
- 1664-1684 – Jan Kasper II von Ampringen
- 1684-1694 – Ludwik Antoni Pfalz-Neuburg
- 1694-1732 – Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg
- 1732-1761 – Klemens August Wittelsbach
- 1761-1780 – Karol Lothringen (Vaudémont)
- 1780-1801 – Maksymilian Franciszek Habsburg-Lothringen
- 1801-1804 – Karol II Habsburg-Lothringen
- 1804-1835 – Antoni Wiktor Habsburg-Lothringen
[edytuj] Wiedeń (1809-1929)
- 1835-1863 – Maksymilian Habsburg-d'Este
- 1863-1894 – Wilhelm Franciszek Karol Habsburg-Lothringen
- 1894-1923 – Eugeniusz Ferdynand Habsburg-Lothringen
[edytuj] Zakon klerykalny (od 1929)
W 1929 roku zakon zrezygnował z charakteru rycerskiego. Stał się zakonem kleryckim. Zwierzchnik zgromadzenia nosi zwyczajowo tytuł wielkiego mistrza i kościelną godność opata.
[edytuj] Wiedeń
- 1923-1933 – Norbert Klein
- 1933-1936 – Paul Heider
- 1936-1948 – Robert Schälzky
- 1948-1970 – Marian Tumler
- 1970-1988 – Ildefons Pauler
- 1988-2000 – Arnold Othmar Wieland
- od 2000 – Bruno Platter
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Paweł Pizuński. Poczet wielkich mistrzów krzyżackich 1198-2000. Gdańsk 2003. ISBN 83-909057-7-9
- Steven Runciman. Dzieje wypraw krzyżowych. Warszawa 1997. ISBN 83-06-02542-3
- Stanisław Zajączkowski. Dzieje Zakonu Krzyżackiego. Łódź 1946.
