Wielka Brytania (wyspa)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Na mapach:
| Wielka Brytania | |
| Kontynent | Europa |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Archipelag | Wyspy Brytyjskie |
| Powierzchnia (9.) | 209 331,1 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
58 107 500 278 os./km² |
Mapa wyspy |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Wielka Brytania – wyspa na północy Oceanu Atlantyckiego, położona na północny zachód od kontynentalnej Europy. W całości wchodzi w skład państwa Wielka Brytania, stanowiąc większość jego powierzchni. Jest największą wyspą w archipelagu Wysp Brytyjskich i zarazem największą wyspą Europy, jej powierzchnia wynosi 209.331,1 km²[1], co czyni ją także 9. wyspą pod względem powierzchni na świecie.
Od kontynentalnej Europy oddziela ją Kanał La Manche (ang. English Channel), który w najwęższym miejscu (Cieśnina Kaletańska, ang.: Strait of Dover) ma szerokość 32 km. Od położonej na zachód Irlandii oddziela Wielką Brytanię Morze Irlandzkie oraz Kanał Świętego Jerzego i Kanał Północny.
| Wyspy Brytyjskie (liczbami oznaczono mniejsze wyspy: 1 – Arran, 2 – Anglesey, 3 – Wight, 4 – Scilly) |
 |
